Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Romaanse huizen van Mont-de-Marsan, de hoofdstad van de Landes in New Aquitaine, dateren uit de tweede helft van de 12e eeuw. Kort na de oprichting van de stad door burggraaf Pierre de Marsan (tussen 1133 en 1141) illustreren ze de middeleeuwse civiele defensieve architectuur. Vier van hen blijven: twee Maubec Street (waarvan één op de historische monumenten in 1929) en twee Lacataye Street, dicht bij de gelijknamige kerker. Hun bouw van schelpsteen, typische lokale materialen en hun gedeeltelijke integratie met de wallen onderstrepen hun rol in het verdedigingssysteem van de stad, met name aan de zijde van de Twaalf.

Het huis van 6 rue Maubec, geregistreerd in 1929, onderscheidt zich door zijn twee parallelle muren, 90 cm dik, 2 meter van elkaar, versterkend zijn militaire functie. Vlakbij, het huis van 24 bis rue Maubec, gedeeltelijk geclassificeerd in 1984 voor zijn gotische muurschilderingen (XIVth De gemeente heeft in 1981 de sporen van haar heraldische verleden bewaard, die nu bijna gewist zijn.

De andere twee huizen, rue Lacataye, dateren ook uit de 12e eeuw. Hun locatie in de buurt van de Lacataye kerker een hele 14e eeuw met observatie- en schuilfuncties versterkt de hypothese van een defensieve wijk. Deze kerker, geregistreerd in 1942, ontleent zijn naam aan de Spaanse kasteel ("watch"), verwijzend naar zijn strategische rol. De bogen (overdekte passages met half-timbers van de XIIIe) en het huis van de kluis (XVth), uitgerust met canonaire boogschutters, voltooien dit middeleeuwse erfgoed gekoppeld aan het hydraulische en commerciële beheer van de stad.

Deze gebouwen weerspiegelen de stedelijke evolutie van Mont-de-Marsan, van de Vicomtal stichting tot de uitbreiding tot het dorp Grande Fontaine (XIIIe). De materialen (shellstone) en technieken (corbellaties, moorden) getuigen van lokale knowhow, terwijl de zeldzame interieurdecoraties zoals de fresco's van 24 bis rue Maubec onthullen een sociale stratificatie waar adel en commerciële activiteiten naast elkaar. Hun behoud, ondanks latere seculiere toepassingen, onderstreept hun erkende erfgoed waarde al in de twintigste eeuw.

De opeenvolgende beschermingen (1929, 1942, 1984) hielden deze overblijfselen in stand, hoewel sommige elementen (schilderijen, defensieve structuren) nu verzwakt zijn. De in 1942 geregistreerde sluis illustreert bijvoorbeeld de beheersing van de waterstromen via de Midou en de Twaalf, die essentieel zijn voor sloten en molens. Deze versterkte huizen, halverwege tussen habitat en vesting, belichamen aldus de burgerlijke en militaire dualiteit van de middeleeuwse steden van het zuidwesten.

Externe links