Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Jean-Baptiste de Saasenheim, gelegen in de Europese Gemeenschap van de Elzas, vindt haar eerste vermeldingen in de 14e eeuw, hoewel de oorspronkelijke bouw blijft bescheiden. Een toren werd in 1648 in het oosten opgericht, gevolgd door de uitbreiding van het schip in 1754. In 1892 werd een toren aan het westen toegevoegd, terwijl de oude toren werd vervangen door een meer ruim koor. Deze werken weerspiegelen de architectonische en liturgische evolutie van het gebouw door de eeuwen heen.

Gebouwd op onstabiele grond met fragiele funderingen, de toren van de klokkentoren verslechterde snel in de 20e eeuw, wat leidde tot het verbod op klokken luiden in 1951. Door een ingrijpende renovatie, inclusief de injectie van beton om de funderingen te stabiliseren, konden de ringtones op 23 december 1955 weer worden hervat. Dit werk illustreert de technische uitdagingen in verband met het behoud van religieus erfgoed in moeilijke geologische contexten.

Het kerkorgel, gemaakt tussen 1776 en 1777 door Martin Bergäntzel, onderscheidt zich door een kwaliteitsbuffet, hoewel het muzikale gedeelte minder goed wordt geacht. In 1868 door de gebroeders Wetzel getransformeerd, leed hij schade tijdens de Eerste Wereldoorlog, met de eis van de tinpijpen, vervangen door aluminium. Het monument werd gebouwd in 1991 en werd tussen 2001 en 2006 gerestaureerd.

Het meubilair omvat een polychrome houten medelijden Maagd, gedateerd de 15e of 16e eeuw, geclassificeerd in 1991, evenals schilderijen van de kruisweg toegeschreven aan Marie Joseph Louis Sorg, geschilderd in de 19e eeuw. Deze elementen getuigen van de artistieke en vrome rijkdom van de kerk, mengen middeleeuwse erfgoed en meer recente creaties.

De parochie Saasenheim, die al in 1322 werd bevestigd, omvatte aanvankelijk de dorpen Saasenheim en Schœnau, met een kapel in Linkenheim en een dochterkerk in Sundhouse, gedeeld met de protestanten onder het simultaneum regime. Na perioden van pastorale vakantie, vooral tussen 1793 en 1800, paste de parochie zich aan historische omwentelingen aan, zoals de evacuatie van 1939 naar Salignac. In 2004 werd een gemeenschap van parochies opgericht, bestaande uit verschillende naburige dorpen.

De geschiedenis van deze kerk weerspiegelt de religieuze, politieke en sociale dynamiek van de Elzas, tussen middeleeuws erfgoed, moderne conflicten en hedendaagse aanpassingen. De architectuur en meubels maken het een bevoorrechte getuige van parochie en regionaal artistiek leven.

Externe links