Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Bro-Erec'h torens, ook bekend als de gevangenispoort, zijn gelegen in het centrum van Hennebont, Bretagne. Samen met Notre-Dame-de-Paradis Basiliek vormen ze het historische hart van de stad. Geklasseerd als historisch monument sinds 10 juni 1916, dateren deze torens uit de 15e eeuw, hoewel hun oorsprong teruggaat tot de tweede helft van de 13e eeuw tijdens het bewind van hertog Johannes I de Roux. Ze werden geïntegreerd in de wallen en speelden een belangrijke defensieve rol tijdens de belegering van de Honderdjarige Oorlog, met name in 1342 tijdens de Opvolgingsoorlog van Bretagne.

Vanaf het einde van de 16e eeuw verloren de Bro-Erec'h torens hun militaire functie. De sloten werden gesloten en de torens werden in 1644 tot gevangenis omgevormd, waaronder 46 Spaanse gevangenen dat jaar. De beroemde brigand Marion du Faouët werd daar in 1746, evenals zijn medeplichtige Hanvigen, gearresteerd in 1743. Marion organiseerde de ontsnapping van zijn geliefde door omgekochte cipier Pierre Le Livec. Tegen 1791 kon de gevangenis tot 199 gevangenen bevatten, verdeeld in cellen en cellen.

In de 19e eeuw dienden de torens als doorgangscentrum voor zakken die vanuit Brest naar het Blavetkanaal werden gestuurd. Hun gevangenisgebruik daalde geleidelijk, en in 1910 werden ze omgevormd tot een museum gewijd aan de Bretonse cultuur, van Neolithicum tot de Tweede Wereldoorlog. Het museum, verwoest tijdens de bombardementen van 1944, werd gerestaureerd en verrijkt met recente collecties, waaronder Bretonse kostuums, Quimpers faiences en middeleeuwse objecten. De torens, grotendeels herwerkt boven de mâchicoulis, behouden hun oorspronkelijke middeleeuwse structuur.

Vandaag de dag behoren de Bro-Erec'h torens tot de stad Hennebont en huisvest een museumruimte die de lokale en regionale geschiedenis opzoekt. Hun architectuur, gekenmerkt door wallen en verdedigingselementen, getuigt van hun strategische en gevangenisgeschiedenis. De site, gelegen 2 Rue de la Prison, blijft een symbool van Bretonse erfgoed en een plaats van geheugen toegankelijk voor het publiek.

Externe links