Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van de Heren, gelegen in Châteauneuf-du-Pape aan de oevers van de Rhone, heeft zijn oorsprong in de 10e eeuw, hoewel de huidige resten voornamelijk dateren uit de 12e, 13e en 14e eeuw. Gebouwd op een 25 meter lange rotsachtige platform, het bestuurde een strategisch punt van rivierverkeer, met een tol gecertificeerd al 79 AD onder Vespasian. Een necropolis van de 7e en 7e eeuw en sporen van oude bezetting (tombes, tegulae, wapens) getuigen van het vroege belang ervan. Het kasteel van Leri, geciteerd in 913, werd door Lodewijk l'Aveugle aan de bisschop van Avignon overgedragen, wat het begin van zijn feodale geschiedenis markeerde.

In de 11e eeuw werd het fief doordrenkt met Pierre d'Albaron, die vóór 1094 een kerker oprichtte, de datum van de eerste vermelding van Castro Novo (toekomstige Châteauneuf-du-Pape). In de 12e eeuw werd het kasteel gerenoveerd in de 13e eeuw, met de toevoeging van een vierkante kerker en een ronde toren in de 14e eeuw onder de impuls van paus Johannes XXII, die daar in 1316 3000 gulden investeerde. De Albaron, vervolgens de Roquefeuil en de Duitsers van Laudun, behouden de seigneury tot de 16e eeuw, die haar rol als tol op de Rhône, afgeschaft tijdens de revolutie.

Het kasteel was een enclave van de Languedoc in Comtat Venaissin, met twee aanbiddingsplaatsen: een parochiekerk (Saint Mary) en een kasteelkapel (Sint Como en Damien). De huidige resten van de onderzaal van de middeleeuwse kerker, de 14e eeuwse ronde toren en de doorboorde muren zijn sinds 1973 en 2023 geclassificeerd als historische monumenten. Vandaag de dag de prive-eigendom van de familie Quiot, gerenommeerde wijnboeren, de site is niet toegankelijk voor het publiek, maar heeft zijn naam gegeven aan een naburige wijnstreek.

Archeologische opgravingen onthulden artefacten, variërend van ijzertijd tot late oudheid, waaronder medailles, wapens en een hergebruikte cipolin plaque. De legende van een Tempeliers aanwezigheid in de 12e eeuw, opgeroepen door historiografen, werd ongeldig gemaakt door modern onderzoek. Het kasteel, symbool van seigneurische en kerkelijke macht, illustreert de territoriale rivaliteit tussen Languedoc en Comtat, evenals het economische belang van de Rhône in de middeleeuwen.

Na de revolutie werd de enclave van Hers gehecht aan de Vaucluse. Het kasteel, in handen van de Rohan-Soubise in de 17e eeuw, verloor zijn pauwenfunctie maar behield zijn historische prestige. De overblijfselen, waaronder een gecrenellateerde courtine en twee tegengestelde kerkers (vierkant van de eeuw en 14de eeuw), bieden een zeldzame getuigenis van middeleeuwse militaire architectuur in de Provence.

Externe links