Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Charles-Foix ziekenhuis van Ivry-sur-Seine heeft zijn oorsprong in het Incurable Hospital, opgericht in 1625 dankzij een erfenis van Abbé Joulet de Châtillon om ongeneeslijke patiënten te verwelkomen. Oorspronkelijk opgericht in de rue de Sèvres in Parijs (huidig ziekenhuis Laennec), werd hij overgebracht naar Ivry in 1849 toen de Public Assistance werd opgericht. De gekozen locatie, verworven in 1851, was ooit het park van een 17e eeuwse kasteel, eigendom van Claude Bosc, adviseur van het Parijse parlement.

Tussen 1864 en 1869, onder het Tweede Rijk, bouwde architect Théodore Labrouste, de eerste hoofdarchitect van de ziekenhuizen in Parijs en de Rome Prize, het nieuwe ziekenhuis om 2.500 inwoners van Parijs te ontvangen. De inhuldiging vond plaats in 1873 in aanwezigheid van Marshal Mac-Mahon, hoewel Keizerin Eugénie, toen in ballingschap, werd geassocieerd met de legende van een kastanjeboom geplant op de binnenplaats met zijn naam. De inrichting, ontworpen met strenge symmetrie en overdekte galerijen om het verkeer te vergemakkelijken, weerspiegelt de hygienistische en aeristische zorgen van de 19e eeuw.

De Notre-Dame-de-l'Annunciation kapel, het juweel van het ensemble, markeert innovatie door zijn metalen frame een eerste voor een religieus gebouw in Frankrijk .En zijn Italiaanse stijl. Het huisvest een Merklin-Schutze-orgel uit 1869 en een marmeren cenotaaf van de kardinaal van La Rochefoucauld, overgebracht van het voormalige Parijse hospice. In 1997 werd een historisch monument gebouwd met andere elementen van de site, het illustreert het architectonische eclectisme van de periode.

In 1976 werd het Charles Foix Ziekenhuis hernoemd als eerbetoon aan de neuroloog die daar een dienst leidde, de instelling is gespecialiseerd in geriatrie na haar fusie met de ziekenhuisgroep Pitié-Salpêtrière in 2011. Tegenwoordig geïntegreerd in de AP-HP en Sorbonne University, herbergt het ook het Charles Foix Institute of longevity, gewijd aan onderzoek naar veroudering, en traint professionals door middel van graden in gerontologie. Zijn geschiedenis wordt gekruist met figuren als Georges Perec of Louis-François Delisse, waardoor het zowel een medische als een erfgoed plaats.

Externe links