Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het burgerziekenhuis van Haguenau ontstond in de 12e eeuw, toen keizer Frédéric Barberousse in 1189 het ziekenhuis Saint-Nicolas oprichtte, bestemd voor pelgrims, buiten de stadsmuren. Zodra Haguenau onafhankelijk werd, wilde de stad een eigen ziekenhuis. In 1328 bood de Imperial Provost Ottelin Truttmann een huis aan op Place d'Armes om zieken te behandelen, ter markering van de geboorte van het burgerlijke ziekenhuis. Opeenvolgende schenkingen (land, bossen, gebouwen) verrijken zijn erfgoed, maar het establishment leed herhaalde verwoestingen tussen 1570 en 1677 (storm, brand).

De grote reconstructie vond plaats in 1757 onder leiding van Georges-Joseph Barth, sub-greffier van de stad, die een paardenijzeren gebouw ontwierp met een binnenplaats en gevels versierd met beelden en rotsen. De kapel, het hart van het ziekenhuis, is bedekt met een koepel en laat patiënten toe om de diensten van de kamers bij te wonen. In 1883 werd het naburige militaire ziekenhuis verbonden aan de civiele inrichting, die in de 20e eeuw (1950-1960) verder werd uitgebreid met de aankoop van een militair gebouw omgebouwd tot een rusthuis.

Het ziekenhuis, ingeschreven in historische monumenten sinds 1930, leed schade in 1944 tijdens de Tweede Wereldoorlog, voordat werd herbouwd en gemoderniseerd. In 1968 was er een prefab paviljoen met kraam-, kinder- en verloskamers. Met 410 bedden in chirurgie, geneeskunde, kindergeneeskunde en ouderen, werd het ook een trainingsplaats voor medische studenten in Straatsburg vanaf 1950. Vandaag, ongebruikt, getuigt het van acht eeuwen geschiedenis van het Elzas ziekenhuis.

De architectuur combineert functionaliteit en inrichting: de gevels, zorgvuldig gesneden, combineren menselijke gezichten en plantenmotieven (rotsen). De kelders, gewelfd in wiegen of richels, ondersteunen een robuuste structuur, terwijl de Sint Martin Kapel, gezegend in 1329 en herbouwd na de vernietiging, illustreert de evolutie van religieuze stijlen. Het eerste project van Joseph Massol inspireerde Barth, en Jean-Baptiste Chassain kwam in 1759 in actie voor de kapel. De militaire vleugel van 1812 en de vergrotingen van 1863 (door architect Petiti) voltooien dit heterogene ensemble.

De sociale roeping van het ziekenhuis evolueert met de tijd: toevluchtsoord voor pelgrims in de middeleeuwen, zorgplaats voor zieken uit de 14e eeuw, dan moderne instelling die medische opleiding en specialisaties (moederschap, geriatrie) integreert. Privé legaten en donaties, zoals Erlewin Truttmann's in 1328, benadrukken de betrokkenheid van de gemeenschap rond dit gebouw, een symbool van veerkracht tegen oorlogen en natuurrampen.

Externe links