Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het ziekenhuis van de Salpêtrière ontstond in 1634 toen een zoutbakkerij (kanonpoeder) werd opgericht door Sieur Rebattier op grond die werd verworven van de abdij van Saint-Victor, nabij de Saint-Antoine van Faubourg. Onrendabel werd het in 1639 afgestaan en in 1656 door de koning gekocht. Lodewijk XIV gaf Libéral Bruand de opdracht om het pand om te vormen tot een ziekenhuis, met werken die in 1658 onder Antoine Duval begonnen en in 1669 door Louis Le Vau werden overgenomen. De Salpêtrière werd vervolgens de grootste vestiging van de Hôpital général de Paris, bedoeld voor het "containment" van bedelaars, arme vrouwen en prostituees, waarvan sommigen naar New France werden gestuurd als "dochters van de koning." In 1684 werd een huis van geweld toegevoegd, waardoor de site werd omgevormd tot een plaats van detentie voor vrouwen die veroordeeld of als immoreel werden beschouwd.

Tot de 18e eeuw had de Salpêtrière geen medische roeping: de patiënten werden naar het Hôtel-Dieu gestuurd. Geconfronteerd met de verzadiging van de laatste, brieven patent van 1780 verboden hun toelating, en een 300-bed ziekenboeg werd gebouwd in 1787. Charles François Viel (1781-1801) moderniseerde het establishment, dat in 1801 oude vrouwen en vervreemders verwelkomde, onder invloed van artsen als Pinel en Esquirol, pioniers van de morele behandeling van geestesziekten. In de 19e eeuw werd de school van de Salpêtrière, geleid door Jean-Martin Charcot, een belangrijk centrum van neurologie en hypnose. De site staat ook bekend om zijn jaarlijkse dansen, zoals de "Ball of the Crazy," die de Parijse elite aantrekt.

De Salpêtrière fuseerde in 1964 met het Hospital of Pity, dat het Ziekenhuis van Pity-Salpêtrière vormde, tegenwoordig de grootste in Europa met 90 gebouwen op 33 hectare. In 1976 werd een historisch monument opgericht voor de kapel Saint-Louis (1670-1677) en verschillende paviljoens. De architectuur, gekenmerkt door figuren als Liberal Bruand en Louis Le Vau, weerspiegelt de evolutie van een plaats van onderdrukking naar een medisch centrum van uitmuntendheid, met behoud van sporen van de gevangenis en het sociale verleden.

Externe links