Eerste bouw XIVe siècle (≈ 1450)
Kapel Saint Erard en ziekenhuis opgericht.
1534
Overgang naar hervorming
Overgang naar hervorming 1534 (≈ 1534)
De kapel ging naar de stad, verlaten.
1539
Transformatie naar school
Transformatie naar school 1539 (≈ 1539)
Gegraveerde deur *das wortt gottes plipt ewig*.
fin XVe siècle
Muurschildering
Muurschildering fin XVe siècle (≈ 1595)
*Laatste oordeel* geschilderd op de oostelijke muur.
1930
Eerste bescherming
Eerste bescherming 1930 (≈ 1930)
Voor- en dakinscriptie.
1987
Tweede bescherming
Tweede bescherming 1987 (≈ 1987)
Carpent en interieur elementen vermeld.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Hoofdgevel en dak van de voormalige Sint-Erardkerk: inscriptie bij decreet van 18 maart 1930; Laterale gevel, gevel en dak en frame van de voormalige kerk Saint-Erard (cad. 2.216): inschrijving bij bevel van 1 oktober 1987
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen namen.
Oorsprong en geschiedenis
Het Riquewihr Ziekenhuis, gelegen in de Place des Trois-Églises, is een historisch monument uit de 14e eeuw. Oorspronkelijk was het een kapel gewijd aan Saint Erard, geïntegreerd in een aaneengesloten ziekenhuiscomplex. Het Gotische scheepsframe, typisch voor de middeleeuwse periode, en de overblijfselen van een Laatste Oordeel geschilderd aan het einde van de 15e eeuw, ontdekt in 1981 achter Renaissance panelen, getuigen van zijn anciënniteit. De kapel werd in 1534 tijdens de Protestantse Reformatie opgeheven en in 1539 omgetoverd tot een jongensschool, zoals blijkt uit de inscriptie van das wortt gotes plipt ewig op een venster dat dit jaar gedateerd is.
Het gebouw, grenzend aan de muur van de noordelijke omtrek van de stad, behoudt belangrijke architectonische elementen van de 16e en 14e eeuw. De ramen, die werden vervangen in de 16e eeuw, hebben kralen aan de zijkant van het plein, terwijl de begane grond houdt Renaissance panelen en fragmenten van muurschilderingen. De structuur, aanvankelijk duidelijk, en de houten latrines van de noordelijke muur herinneren aan zijn middeleeuwse ziekenhuisgebruik. Na een privé periode in de 20e eeuw, herbergt het gebouw nu een service unit. Het werd genoemd als historische monumenten in 1930 (gevel en dak) en in 1987 (innerlijke elementen en frame).
De religieuze overgang van de 16e eeuw markeerde de geschiedenis van het gebouw: door de seigneurie naar de stad in 1534 met het voormalige ziekenhuis, verloor het zijn religieuze roeping om een plaats van onderwijs te worden. De campanile, verwoest in de 18e eeuw voor ouderdom, en de opeenvolgende transformaties (volwassen deur, aangepaste ramen) illustreren de functionele evolutie. De opeenvolgende beschermingen in de 20e eeuw benadrukken de erfgoedwaarde, waarbij middeleeuwse, renaissance en hervormd erfgoed worden gemengd, kenmerkend voor de Elzas van deze tijd.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen