Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het ziekenhuis Onze-Lieve-Vrouw van Seclin, ook wel het Margueriteziekenhuis van Vlaanderen genoemd, werd in 1246 opgericht door Marguerite de Constantinopel, gravin van Vlaanderen. Bedoeling om pelgrims en armen te verwelkomen, vestigde hij zich op een landgoed van 300 hectare inclusief grond en hout. Een gemeenschap van Augustijnse zusters leefde er vanaf de oprichting, het structureren van de vestiging rond een boerderij en een kapel, in een bescheiden maar functioneel ensemble. Dit ziekenhuis, gekenmerkt door een architectonische eenheid van Spaans-Vlaamse Renaissance stijl, werd tot 2013 door de zusters bezet, na meer dan zeven eeuwen ononderbroken aanwezigheid.

De huidige gebouwen, gebouwd tussen de 14e en 20e eeuw, weerspiegelen een continue architectonische evolutie. De oudste noordelijke vleugel herbergt het koor (herbouwd tussen 1340 en 1360), de kapel (1533), en de ziekenkamer, gerenoveerd in de 17e en 18e eeuw. De vierkante binnenplaats, tussen 1635 en 1701, omringt deze ruimtes, terwijl de oost- en westvleugels dateren uit de 16e-17e eeuw. De zuidelijke vleugel, meer recent (1701, begin 20), voltooit het geheel, met een gevel die 19e eeuwse paviljoens en 20e eeuwse uitbreidingen combineert.

De ingang van het ziekenhuis wordt voorafgegaan door een lindendrève van 375 meter, ontworpen in 1850 door Achille Dewarlez, die leidt naar een Franse tuin met een standbeeld van Marguerite de Flanders (1880). Rechts wordt de historische boerderij, met zijn schaapskooi en 17e-eeuwse workshops, overvallen door een 18e-eeuwse duivenboom. Gerangschikt een historisch monument in 1932 de site combineert middeleeuwse, renaissance en modern erfgoed, getuigen van zijn aanpassing aan de gezondheid en sociale behoeften door de eeuwen heen.

Externe links