Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het militaire en burgerlijke ziekenhuis van Haguenau werd gebouwd tussen 1783 en 1788 onder impuls van de Intendant van de Elzas, volgens de plannen van Charpentier, directeur van de Bruggen en Chaussées. Voorbestemd voor het leger van de provincie en de lokale burgerij, verloor hij zijn ziekenhuisroeping in 1788 na een koninklijk bevel om regionale militaire ziekenhuizen af te schaffen. Tijdens de Revolutie en het Rijk verwelkomde hij gewonde soldaten op tijd, voordat hij een bedeldepot werd in 1812, daarna een barak tussen 1815 en 1818.

In 1822 veranderde het ministerie van Justitie het gebouw in een centraal vrouwenhuis, waar beroemde gevangenen zoals Violette Nozière (1935/1940) en Pauline Dubuisson (1953/1959) gevangen werden gezet. De gevangenis werd officieel gesloten in 1960, maar heropende in 1964 als revalidatiecentrum voor gevangenen met psychiatrische problemen tot de definitieve sluiting in 1986. De site is gedeeltelijk gesloopt en sinds 1996 de thuisbasis van de IUT van Haguenau en de gemeentelijke mediabibliotheek.

De architectuur, Louis XVI stijl met neo-klassieke invloeden, onderscheidt zich door zijn portal versierd met triglyphen, bloemenslingers en pijnappelen. Gebouwd van zandsteen, stenen en stenen, het gebouw bestaat uit een kelder, drie vierkante verdiepingen en een gewelfde kluis. Het is een historisch monument in 1990 en illustreert de evolutie van het openbaar gebruik, van medische hulp tot onderwijs en cultuur.

De site werd ook gebruikt als decor voor de film Prisons of Women (1958), opgenomen in de behuizing van het centrale huis. De geschiedenis weerspiegelt sociale en gevangenisveranderingen in Frankrijk, van de Ancien Régime tot hedendaagse rehabilitatie in een universiteit en culturele ruimte.

Externe links