Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Lehospice Sainte-Anne werd in 1633 opgericht door Pierre Odebert, raadslid in het parlement van Dijon, en zijn vrouw Odette Maillard, binnen het ziekenhuis Notre-Dame. Oorspronkelijk bedoeld voor wezen van beide geslachten van 10 tot 16 jaar, is hij al snel gespecialiseerd in de opvang van meisjes. De nonnen geven les in lezen, schrijven, huishoudelijk werk, naaien en tapijt, terwijl een priester religieuze instructie geeft. Aan de vooravond van de revolutie herbergt het ziekenhuis ongeveer 200 wezen.

In 1693 vestigde het Hospice zich in de Rue Saint-Philibert en verhuisde in 1803 naar het voormalige klooster Bernardines, dat door de stad Dijon werd verworven. Dit klooster, gebouwd tussen 1699 en 1708, herbergt nu het Hospice tot de sluiting in 1974. De Bernardijnse kapel en het klooster werden in 1926, gevolgd door de kapel Sainte-Anne en de bijgebouwen, geclassificeerd in 1945.

Het establishment, dat vanaf 1790 door de stad wordt beheerd, speelt een belangrijke sociale rol in Bourgondië en biedt onderwijs en bescherming aan kansarme jonge meisjes. Zijn architectuur, gekenmerkt door de zeventiende en achttiende eeuw, getuigt van zijn religieuze en charitatieve geschiedenis. Vandaag de dag wordt de site geassocieerd met het Museum van het Bourgondische leven, dat haar erfgoed geheugen blijft.

Externe links