Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Bide de la Grandville hotel is een privéhotel gelegen aan de Thionvillestraat 26-28 in Lille, in het departement Nord. De bouw begon in 1714 met de transformatie van kleine reeds bestaande huizen in een groot hotel. Dit eerste project markeert het begin van een architectonische ontwikkeling die meer dan een eeuw zal duren, waarin de smaken en behoeften van opeenvolgende eigenaren worden weerspiegeld.

In 1784 werd de gevel op straat volledig gerenoveerd om te voldoen aan de esthetische normen van die tijd, terwijl ook de rechtervleugel van de binnenplaats werd aangepast. Dit werk weerspiegelt de wens om zich aan te passen aan de architectonische modi van de 18e eeuw, die kenmerkend zijn voor particuliere hotels in Lille.

In de 19e eeuw werd het hotel in handen genomen en in 1857 overgenomen door Louis Désiré Blanquart-Evrard, een prominente figuur in de lokale industrie en pionier van de kunstfotografie. Onder zijn eigendom ondergaat het hotel nieuwe transformaties, waaronder de toevoeging van een portico aan de Antiek voor de rechtervleugel, nu verdwenen. Blanquart-Evrard, oprichter van het industriële museum van Lille, drukt zo zijn merk op deze plek, waarbij erfgoed en innovatie worden gecombineerd.

Vervolgens is het hotel verdeeld en bezet door verschillende gebruikers, waaronder nonnen uit Saint-Aignan, huurders, en zelfs een burgerhuis van oorlogsbestuur. Deze periode van versnippering en veelvuldig gebruik leidde tot een geleidelijke daling van het gebouw, tot het verlaten en degraderen ervan in de jaren zestig.

In 1969, het hotel, vervolgens verlaten en vernield, werd gekocht door particulieren twee paren van artsen . . die het behoud van het architectonisch erfgoed. Deze interventies markeren een keerpunt in de geschiedenis van de plaats, het vermijden van haar verdwijning en het voorbereiden van de grond voor een volledige restauratie.

Aan het begin van de jaren 2010, een integraal restaurant geeft het Hotel Bidé de la Grandville zijn schittering. De gevels, daken, evenals elf kamers ingericht met houtwerk en stucwerk (zes op de begane grond en vijf op de vloer), zijn sinds 1971 beschermd door een classificatie als historische monumenten. Het hele gebouw, met uitzondering van geclassificeerde onderdelen, is geregistreerd sinds 2007, het consolideren van het behoud ervan voor toekomstige generaties.

Externe links