Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Blanky hotel is een privé hotel gebouwd in de late 17e of vroege 18e eeuw in Valognes, in het departement van het Kanaal. Oorspronkelijk gebouwd door Antoine De Conte de Soigneuze, werd het snel geclaimd in 1706 door Joseph de Sainte-Mère-Église, die het landgoed uitgebreid met aangrenzende landen. De werkzaamheden worden voortgezet onder Charles de Sainte-Mère-Église, zoals blijkt uit de structuur van 1743.

In 1764 kwam het hotel in handen van Marie Catherine de Hennot van Arreville, waarna Louis René de Crosville een extra perceel verwierf om de zuidelijke vleugel te voltooien. Aan het begin van de 19e eeuw behoorde het tot Sophie de Hennot, echtgenote van burggraaf Maximilien de Blaggy, die in 1814 de hertog van Berry, Charles-Ferdinand d'Artois, verwelkomde. Deze plek illustreert de architectonische en sociale evolutie van de Normandische aristocratie over meer dan een eeuw.

Het hotel heeft een historisch monument in 1993 en onderscheidt zich door zijn bewaard gebleven interieurdecoraties, zijn verharde binnenplaats met stenen bekken, en zijn terrasvormige tuin bekleed met een klassieke balustrade. De vleugel op de rue de la Poterie, nuchter en bijna blind, contrasteert met de centrale lichamen van de noordelijke en zuidelijke vleugels, overtroffen door driehoekige frontons. Deze elementen weerspiegelen de populaire architectonische stijl onder de provinciale elites van die tijd.

De officiële bescherming omvat niet alleen het gebouw en de interieurs, maar ook de buitenruimtes: de binnenplaats, de tuin en de omheiningsmuren. Deze kenmerken maken het een zeldzame getuigenis van de kunst van de levende adellijke families in Normandië in de 18e en 19e eeuw, tussen klassiek erfgoed en lokale aanpassingen.

Externe links