Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Boyer Hotel in Eguilles, gelegen op 6 rue Espariat in Aix-en-Provence, is een privé-hotel gebouwd in twee belangrijke fasen: het eerste kwart van de zeventiende eeuw en de eerste helft van de achttiende eeuw. De bouw werd gestart door Madeleine de Forbin d'Oppede, weduwe van Vincent Boyer d'Eguilles, raadslid in het parlement van Aix. Het gebouw hanteert een traditioneel U-vormig plan, met een centraal lichaam met kolossale gevel, lang ten onrechte toegeschreven aan Pierre Puget. De zijvleugels, hoewel bedoeld voor een identiek decor, bleven in de 17e eeuw onvoltooid.

Tussen 1672 en 1675 toevertrouwde Jean-Baptiste de Boyer d'Éguilles, zoon van Vincent, architect Louis Jaubert de renovatie van het centrale orgaan. Deze laatste ontwierp een vijf-spangevel en een gedurfde semi-ovale vliegtrap, met een smeedijzeren oprijplaat gemaakt in 1678 door Pierre Cachou. Op de eerste verdieping bevinden zich drie kamers met plafonds geschilderd in de jaren 1680, waaronder een parade kamer ingericht in 1682. De grote woonkamer op de begane grond, nu weg, werd versierd met een plafond geschilderd door Sébastien Barras, geïnspireerd door het Barberini Paleis van Rome, en exposeerde een collectie schilderijen van meesters (Raphaël, Titiaan, Rubens...).

In de 18e eeuw onderging het hotel renovaties, waaronder de centrale poort in 1715 en 1750. Na de verbanning van Alexander Jean-Baptiste de Boyer in 1763, bleef het gebouw tien jaar leeg. In de 20e eeuw werd het omgetoverd tot een pastafabriek, die een deel van zijn decoraties verloor, voordat het Museum of Natural History van 1950 tot 2014 werd beschermd. Een historisch monument in 1988 voor zijn hotel, binnenplaatsen en dak, is nu gedeeltelijk bezet door winkels na een renovatie geleid door een vastgoedgroep sinds 2010.

Het hotel onderscheidt zich door zijn interieur, ontworpen door Jean-Baptiste Boyer d'Eguilles, waaronder verf en een traphelling die Pierre Cachou ondertekend heeft. Zijn geschiedenis weerspiegelt de fascisten van de Aixese aristocratie, tussen artistiek patronage en verval van erfgoed. De gravures van Jacques Coelemans en Sébastien Barras, gepubliceerd in 1709 en 1744 getuigen van de rijkdom van zijn inmiddels verspreide fotocollectie.

Het Boyer d'Eguilles Hotel is een opvolgende eigenschap van nobele families, industriëlen en verenigingen en illustreert de sociale en economische veranderingen van Aix-en-Provence, van 17e-eeuwse parlementariërs tot hedendaagse conserveringskwesties. De classificatie in 1988 en de daaropvolgende restauraties onderstrepen het belang ervan in het Provençaalse architectonische erfgoed.

Externe links