Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Jean-sans-Peur toren, gelegen op 20 rue Étienne-Marcel in het 2e arrondissement van Parijs, werd gebouwd tussen 1409 en 1411 door Jean I van Bourgondië, dit Jean sans Peur. Deze kerker, met slots en mâchicoulis, symboliseerde zijn macht tegenover zijn rivalen, met name Louis d'Orléans, die hij in 1407 had vermoord. De toren diende ook als een trap met de vleugels van het nu uitgestorven Hotel de Bourgogne en bood een discrete uitgang naar Philippe Auguste's verlaten omheining.

Het monument maakt deel uit van een burgeroorlog tussen Armagnacs en Bourguignons, veroorzaakt na de moord op Louis d'Orléans. Jean sans Peur, bang voor represailles, versterkte zijn aanwezigheid in Parijs met deze toren, die verwarmde veiligheidskamers herbergde en voor die tijd uitgerust was met innovatieve latrines. Zijn zoon, Philip de Goede, erfde deze spanningen voordat hij na Johns dood in 1419 bij Engeland kwam.

De toren werd herontdekt in 1866 toen Étienne-Marcel Street werd geboord. Tegenwoordig herbergt het opmerkelijke overblijfselen: een wenteltrap geïnspireerd door het Louvre de Charles V, plantendecoraties (chêne, hop, Aubépine), en een reconstructie van de middeleeuwse latrines, de oudste in Parijs. Sinds 1999 is het voor het publiek toegankelijk.

De toren was het ultieme spoor van het hotel van Bourgondië, gebouwd aan het eind van de 13e eeuw door Robert II d'Artois en vervolgens geërfd door de hertogen van Bourgondië. Na de dood van Charles de Temerary in 1477 bood ik François een deel van het landgoed, inclusief de toren, aan Diegue de Mandosse aan, vandaar zijn alternatieve naam van hotel van Mandosse. Het gebouw viel in onbruik voor zijn herontdekking in de 19e eeuw.

De architectuur weerspiegelt een dubbele functie: defensieve kerker die de ducale kracht bevestigt, en praktische trap die de vleugels van het hotel en de wal van Philippe Auguste verbindt. Decoratieve elementen, zoals de plank (het embleem van Jean sans Peur tegen de club van Orléans) en innovatieve technieken (innerlijke latrines) getuigen van zijn politieke en binnenlandse rol in het middeleeuwse Parijs.

Externe links