Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het hotel van Caulet, gebouwd in het begin van de zeventiende eeuw in Toulouse, is een U-vormig gebouw georganiseerd tussen binnenplaats en tuin. De twee schroef-hoek torens, bedekt met leisteen daken, domineren een drie verdiepingen tellende bakstenen huis lichaam, versterkt met steen voor frames en ornamenten. Oorspronkelijk was het eigendom van Jean Étienne de Durand, eerste president van het parlement van Toulouse, vermoord in 1589. Zijn erfgenamen verkochten het landgoed in 1600 aan Jean Georges de Caulet, penningmeester-generaal van Frankrijk, die zich ertoe verbond de bouw tussen 1601 en 1603 te voltooien.

De realisatie mobiliseerde verschillende ambachtslieden onder contract: de timmerlieden Antoine Planiol en Guillaume Menville voor het frame (1601), de metselaars Jean Fenié en Gabriel Pons voor het west paviljoen (1602), of de broers Noble, loodgieters, voor de cover in leisteen. De Campmartin stenen kleermaker en de Fenié metselaars voltooiden de decoratieve elementen en de toren van de hoek in 1603. In de 18e eeuw moderniseerde de familie Reséguier de gevel, verwijderde dorpels en banden ten gunste van segmentar bogen en veranderde het portaal.

In de 19e eeuw werd het hotel een rapportgebouw. In 1960 werd zijn achtergevel verwoest om plaats te maken voor het warenhuis Les Nouvelles Galeries, ontworpen door de architecten René Mialhe en André Dubard de Gaillarbois. Alleen de gevel op straat, een deel van het dak en de centrale trap werden bewaard en geclassificeerd als historische monumenten in 1961. De in 1962 in gebruik genomen winkel heeft een betonnen en travertijnstenen structuur, die contrasteert met de historische architectuur. De schilderijen aan het plafond, ooit opmerkelijk, zijn nu bijna volledig verdwenen.

Externe links