Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Hôtel de Bretagne-Blancey is een prive-hotel gelegen in het hart van Dijon, in zijn bewaard gebleven gebied, op 6-8 rue Berbisey. Gebouwd in het 3e kwart van de 17e eeuw, illustreert het de burgerlijke civiele architectuur van deze tijd. Het gebouw staat sinds 1978 bekend als historische monumenten met bescherming die zijn gevels, daken, poort, muur op straat, en twee interieur trappen met smeedijzeren hellingen bedekt. Deze elementen weerspiegelen het prestige van de voormalige eigenaren en de zorg voor het ontwerp.

Voor de Franse Revolutie werd het hotel bezet door Claude-Charles Bernard de Blancey, zoon van André Bernard de Chaintré en Marguerite de Bretagne. In 1785 verkocht hij de woning aan Meney-Ligier, penningmeester van Frankrijk. Het pand werd vervolgens doorgegeven aan zijn zoon Claude Meney (1773-1845), vervolgens aan zijn kleinzoon Simon-Pierre-Émile Rigollier de Parcey (1795-1861), burgemeester van Dôle en plaatsvervanger van Jura. In 1846 verkocht hij het aan André-Napoléon Buirette (1803-1892), die het op zijn beurt aan Auguste Poupon gaf. In 1882 bood Poupon het museum zes deurtoppen van het hotel, met zijn rijke interieur.

Aan het eind van de 19e eeuw, herbergde het hotel Mrs. Bourgeons Huis van Onderwijs, onthullen een educatieve of residentiële roeping na haar aristocratische leeftijd. Zijn geschiedenis weerspiegelt de sociale veranderingen van Dijon, tussen adel van Ancien Régime, stijgende bourgeoisie en moderne aanpassingen. Vandaag de dag blijft er een opmerkelijk voorbeeld van het erfgoed van Dijon, waarbij familiegeschiedenis en architectonische waarde worden gecombineerd.

De beschikbare bronnen (Wikipedia, Monumentum) onderstrepen het belang van het erfgoed, met een precieze locatie in de Berbiseystraat 6-8, in het departement Côte-d'Or (21). De staat van behoud en bescherming maken het een belangrijke plaats om de stedelijke en sociale evolutie van Bourgogne-Franche-Comté te begrijpen.

Externe links