Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Hotel de Réauville, dit de Caumont, is een Aixes herenhuis gebouwd tussen 1715 en 1742 in de wijk Mazarin, op de plannen van de Parijse architect Robert de Cotte, voor François de Rolland, seigneur van Réauville, president van de Rekenkamer. Het gebouw, gemaakt van Bibemus steen, belichaamt de klassieke 18e-eeuwse elegantie met een harmonieuze gevel, een gesneden poort, en rijk versierd interieur met gips en houtwerk. Drie generaties van de familie Rolland de Réauville bezetten het voor de verkoop in 1758 aan de familie Bruny de La Tour-d'Aigues, daarna aan de Caumonts in 1795.

Gerangschikt een historisch monument in 1990, de hotelhuizen van 1970 tot 2013 het Conservatoire Darius Milhaud, beschouwd als een van de mooiste in Frankrijk. Hij werd in 2013 voor 10 miljoen euro door Culturespaces opgepikt en onderging een voorbeeldige restauratie (12,6 miljoen euro) voordat hij in 2015 opnieuw werd geopend onder de naam Caumont Centre d'Art. De plaats biedt tijdelijke tentoonstellingen (Canaletto, Chagall, Botero...), een theesalon en Franse tuinen, met behoud van de originele meubels en decors (Louis XV lounges, Pauline de Caumont slaapkamer).

De architectuur combineert klassieke symmetrie en barokke details: een centraal voorlichaam ingelijst door pilasters, mascaronen gesneden door Adrien Dhuez en Jean-Baptiste Rambot, en een trappenhuis versierd door Honoré Gastaud. De tuinen, ontworpen volgens de principes van de achttiende eeuw, omvatten een rond bekken en een fontein van de Drie Tritons. De gewelfde kelder, de salons met gouden gipsen (Putti's lounges, Rinceaux) en Pauline's slaapkamer, met zijn Poolse bed, getuigen van de fascist van de Aixese aristocratie.

Het hotel illustreert ook de veranderingen in het erfgoed: van privé-residentie tot culturele uitrusting (conservatorium), dan tot privé museumruimte, het belichaamt de valorisatie van historisch erfgoed. Zijn artistieke programmering, het combineren van impressionistische schilders (Sisley, Turner) en populaire iconen (Marilyn Monroe, Yves Klein), trekt een internationaal publiek. De restauraties bewaarden haar originele elementen, zoals smeedijzeren roosters of mythologische decoraties, terwijl ze zich aan de hedendaagse normen aanpasten.

Externe links