Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Hôtel de la Rose, gebouwd in 1537 voor Laurent de Boves, ontvanger van het Valois landgoed, is een opmerkelijk voorbeeld van Renaissance architectuur in Noord-Frankrijk. Het gebouw, gebouwd op oude 14e eeuwse gewelfde kelders, combineert blootgestelde steen, houten frame en leisteen cover. De straatgevel, herontworpen in de 17e en 18e eeuw, behoudt een cochère deur in mand handvat en een veelhoekige trapkoepel versierd met een patroon dat dateert uit het gebouw. De naam van het hotel komt van een gesneden roos, aanvankelijk op de gevel, verhuisde in 1881 naar de binnenplaats.

In de binnenplaats bevindt zich een torentje met een schroeftrap, waarvan de ingang rijkelijk is ingericht. De baaien en de deur in het midden van het huis lichaam werden later aangepast, terwijl de richels, versierd met dierlijke motieven, en een acrotery (east pinion) getuigen van de aandacht besteed aan details. Het hotel werd in 1676 overgenomen door de familie van La Granche, de raadsleden van de koning, die het tot de revolutie bewaarde. Een funeraire plaat van Renée de Vieux-Pont (1560.

Symbool van de artistieke invloed van Crepy-en-Valois, dan hoofdstad van Valois, het Hotel de la Rose illustreert de invloed van de Italiaanse renaissance in de regio. De beschermde elementen (gevels, daken, kelders en muur van de wal) werden in 2001 in de historische monumenten ingeschreven. Het gebouw, gebouwd op vijf gronden, combineert middeleeuwse erfgoed (grotten) en Renaissance innovaties, die de sociale status van de opeenvolgende eigenaren weerspiegelen, van financiers tot magistraten.

De 17e-eeuwse gevel op de tuin en de cochère deur op straat, met zijn eieroog, markeren de architectonische evoluties van het hotel. De reshuffles van de 17e en 18e eeuw (baies, deur in het midden van de hanger) tonen een aanpassing aan de smaak van latere tijdperken. Het hotel, in handen van Charlotte de Boves na de dood van haar vader, toen van La Granche (1676.

Externe links