Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Hotel de Montmor, ook bekend als Hotel de Montholon, is een privéhotel gebouwd rond 1630 in Parijs, op 79 rue du Temple, in het 3e arrondissement. Op bevel van Jean Habert de Montmor, penningmeester van de Épargne, verving hij vier huizen die hij in 1623 kocht en vernietigde voor zijn bouw. Dit gebouw, ingeschreven als historische monumenten in 1925, illustreert 17e-eeuwse civiele architectuur met opmerkelijke decoratieve elementen zoals een mascaron en een meridiaan.

In de 17e eeuw werd het hotel een intellectuele plek onder impuls van Henri Louis Habert de Montmort, zoon van de sponsor. Hij verwelkomde Abbé Pierre Gassendi en organiseerde wekelijkse bijeenkomsten van wetenschappers als Roberval, Guy Patin en Christian Huyghens. Deze uitwisselingen, bekend als de Montmoriaanse Academie, prefigureren de oprichting van de Academie van Wetenschappen in 1666. Molière las zelfs zijn stuk Tartuffe in 1664, na het verbod door de koning.

In de 18e eeuw veranderde het hotel van eigenaar: in 1751 overgenomen door Laurent Charron, werd het herontworpen tussen 1752 en 1754 voor zijn familie. Zijn weduwe, Catherine-Marguerite de Mortier, en zijn schoonzoon François de Montholon woonden daar tot 1790. Het gebouw bewaart sporen van die tijd, zoals een patroon dat Madame Charron vertegenwoordigt. In de 19e eeuw herbergt het bedrijf industriële activiteiten (bougies, juwelen) voordat het in 1999 gerestaureerd wordt.

De architectuur van het hotel combineert elegantie en symboliek. De gevel van de binnenplaats is voorzien van een gebogen raam met een driehoekig pediment versierd met een allegorie van Waarheid en een uil, symbool van Minerva. De binnenplaats bevat een originele meridiaan markering alleen de uren rond de middag, ontworpen door astronoom Jean-Paul Grandjean de Fuchy. Een open doorgang in 1840 vervangt de oude vestibule en geeft toegang tot een verminderde tuin met latere constructies.

Het hotel is omwille van zijn gevels en zijn eretrap op de smeedijzeren helling gearriveerd en getuigt van de sociale en wetenschappelijke ontwikkelingen van Parijs. De geschiedenis combineert architectonisch erfgoed, sociaal leven en intellectueel erfgoed, van de 17e eeuwse salons tot zijn industriële toepassingen, voordat het hedendaagse behoud.

Externe links