Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Hôtel de Pénautier, gelegen in Toulouse in de wijk Saint-Étienne, is een privéhotel gebouwd tussen 1650 en 1654 voor Henri Reich de Pennautier, adviseur van het Parlement. Geïnspireerd door Parijse hotels, keurt het een klassiek plan goed tussen binnenplaats en tuin, met sobere bakstenen gevels, aanvankelijk geanimeerd door een polychrome coating nu verdwenen. De binnenplaats van eer, toegankelijk door een poort in het midden van de hoek, wordt omlijst door regelmatige verhogingen van rechthoekige ramen, typisch van de zeventiende eeuw.

In 1712 werd het hotel overgenomen door Jean-Mathias de Riquet, zoon van Pierre-Paul Riquet (ingenieur van het Canal du Midi). Zijn zoon, Jean-Gabriel Amable de Riquet, bestelde in het midden van de achttiende eeuw de gevel op de tuin van Louis XV stijl, versierd met driehoekige frontons, segmentale ramen, mascarons van de vier seizoenen, en smeedijzeren balkons. Deze gevel en de commons (vernietigd in 1963) weerspiegelen de invloed van de Toulouse architectuur van de jaren 1750, zoals het Hotel of Espie.

Het hotel bleef tot 1815, toen het werd verkocht aan de graaf van Villèle, burgemeester van Toulouse en premier onder Lodewijk XVIII en Karel X. In de 19e eeuw werden de interieurs opnieuw ontworpen, en de commons werden verpletterd in 1963. Een historisch monument (gevels, daken, 18e-eeuwse woonkamer, tuin en nimf) heeft nu een antieke winkel. Zijn geschiedenis illustreert de evolutie van de Toulouse elites, van 17e-eeuwse parlementariërs tot de aristocratische families van de Verlichting.

Architectuur onderscheidt het hotel zich door zijn symmetrie en gebeeldhouwde details. De tuingevel, in tien overspanningen, markeert een centraal lichaam omlijst door bazen en overdonderd door een pediment. De opknoping en oculi ramen animeren zijwaartse verhogingen. De mascarons, die de seizoenen symboliseren, herinneren zich de gemeenschappelijke iconografie van aristocratische tuinen. De afwezigheid van de huidige coating onthult de bakstenen structuur, emblematisch van Toulouse.

Het terrein, gedeeltelijk beschermd al in 1946 (entree van stallen), zag zijn gevels geclassificeerd in 1963 en 1997, waaronder de 18e eeuwse woonkamer en de tuin met zijn houten trellis. Deze bescherming onderstreept het belang van het erfgoed, waarbij parlementair erfgoed (Pennautier) en nobiliair prestige (Riquet, Villèle) worden gemengd.

Externe links