Eerste bouw Début XVIe siècle (≈ 1604)
Hotelvorming, middeleeuwse-Renaissance overgangsstijl.
2e quart XVIIIe siècle
Architectonische veranderingen
Architectonische veranderingen 2e quart XVIIIe siècle (≈ 1837)
Werkperiode zonder specifieke details.
18 octobre 2011
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 18 octobre 2011 (≈ 2011)
Totale bescherming van het gebouw op bestelling.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Het hele hotel (zaak AD 381): inschrijving bij bestelling van 18 oktober 2011
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen namen.
Oorsprong en geschiedenis
Het Hotel de Séneujol, gelegen aan Puy-en-Velay in het departement Haute-Loire, is een emblematisch gebouw van de nobele huizen van overgang tussen de middeleeuwen en de Renaissance. Gebouwd in het begin van de 16e eeuw, behoudt het typische architectonische elementen zoals een trap torentje, een voetgangersdeur met grondpanelen, en moulure-frame baaien, waarvan sommige zijn geïnspireerd door de Renaissance stijl. Het interieur onthult een spiraalvormige trap, rijk versierde deurkozijnen, evenals gecompartimenteerde vloerplafonds, waaronder een woonkamer op de tweede verdieping verdeeld in dozen.
Het hotel onderging wijzigingen in de 18e eeuw, zoals blijkt uit de genoemde bouwperiodes (1e kwart 16e eeuw en 2e kwart 18e eeuw). Het werd volledig geregistreerd als historische monumenten in opdracht van 18 oktober 2011, waardoor de waarde van het erfgoed. Zijn officiële adres, 5 rue des Anciens-Combattants-d'Afrique-du-Nord (voorheen 11 rue Pierre-Cardinal), plaatst het monument in het hart van de stad, in een gebied gekenmerkt door de stedelijke geschiedenis van Puy-en-Velay.
Dit bijzondere type hotel weerspiegelt de evolutie van aristocratische huizen in Auvergne, waar nobele families hun woningen aanpassen aan nieuwe artistieke invloeden met behoud van defensieve of traditionele elementen. De aanwezigheid van een trapkoepel illustreert bijvoorbeeld deze dualiteit tussen middeleeuws erfgoed en de opening naar renaissance innovaties. Het monument maakt dus deel uit van een regionale context waarin civiele architectuur een sociaal en cultureel kenmerk wordt voor de lokale elite.