Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het stadhuis van Calais werd gebouwd na de fusie van de gemeenten Calais en Saint-Pierre in 1885. Een eerste architecturale wedstrijd in 1887 verwees naar het project van Paul Wallon, maar de kosten ervan leidden tot het opgeven. In 1901 werd het project nieuw leven ingeblazen met Ernest Decroix, vierde in 1887, verbonden met Edmond Douillet. Na vertragingen en de dood van Decroix, hervatte Louis Debrouwer zijn werk in 1911, het toevoegen van een belfort en het gebruik van gewapend beton. De Eerste Wereldoorlog onderbrak de bouw en de inhuldiging vond pas in 1925 plaats.

Het gebouw, in de Vlaamse neo-renaissance stijl in rode bakstenen, bevat Art Deco interieurs en historici. Zijn iconische 72-meter belfort is een UNESCO Werelderfgoed in 2005. De gevels, daken, de erezaal met het glazen dak en de appartementenhallen (huwelijkszaal, erelounge) zijn sinds 2003 beschermd als historische monumenten. Het glas van de eretrap illustreert de vangst van Calais door de hertog van Guise.

De geschilderde decoraties, gemaakt door regionale kunstenaars tussen 1924 en 1925, combineren lokale invloeden en historische stijl. Het gebouw, eigendom van de gemeente, symboliseert de wederopbouw en de stedelijke identiteit van Calais na de vernietiging van de oorlog. De architectuur en het belfort maken het tot een belangrijk monument van de Hauts-de-France, naast de 22 andere belforten die door UNESCO in de regio zijn geclassificeerd.

Externe links