Eerste bouw avant 1805 (≈ 1805)
Huis gebouwd voor de Busquet familie.
1818
Zuidextensie
Zuidextensie 1818 (≈ 1818)
Bouwkorps is vandaag verdwenen.
1857
Balustrade toegevoegd
Balustrade toegevoegd 1857 (≈ 1857)
Vanuit het kasteel van La Mailleraye.
1936
Studio Radio Normandie
Studio Radio Normandie 1936 (≈ 1936)
Installatie door Fernand Legrand.
1941
Een stadhuis worden
Een stadhuis worden 1941 (≈ 1941)
Verzoek na vernietiging van de oude.
1994
Gedeeltelijke brand
Gedeeltelijke brand 1994 (≈ 1994)
West extensie vernietigd, houtwerk gered.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Famille Busquet de Caumont - Eerste eigenaren
Bouwsponsors voor 1805.
Fernand Legrand - Voorzitter van Radio Normandie
Een studio opzetten in 1936.
Jean-Pierre Lefebvre - Architect
Ontworpen hangar voor gribane (1984).
Oorsprong en geschiedenis
Het stadhuis van Caudebec-en-Caux is een huis gebouwd in de late achttiende eeuw of begin negentiende eeuw, voor 1805, voor de Busquet de Caumont familie. Het wordt gekenmerkt door een gevel versierd met grote gesneden wapen en een interieur ingericht in een antiek stijl. Oorspronkelijk werd het gebouw geplaatst in een terrassentuin aan de Seine, toegankelijk via een poort die met het dok uitlijnde. Twee bouwlichamen vormden vervolgens het geheel, voltooid in 1818 door een zuidelijke uitbreiding nu verdwenen.
In 1830 werd de steunmuur van de tuin, aangevuld met een rij bomen, in 1857 vervangen door een stenen balustrade uit het kasteel van La Mailleraye, vervolgens in ruïnes. Het pand bleef in de Busquet de Chandoisel familie tot 1921, voordat werd omgezet in een passagiershotel (1926-1936), vervolgens in een opnamestudio voor Radio Normandie (1936). In 1941 werd het gebouw na aankoop door de gemeente definitief het stadhuis van 1953.
Een brand in 1994 vernietigde een aantal van de extensies, het opslaan van het originele houtwerk op de begane grond. De restauratie, voltooid in 1995, bewaarde drie historische kamers. De site omvat ook een hangar (1984) met een traditionele gribane, gekoppeld aan het Musée de la Navigation en Seine. Het geheel, gedeeltelijk beschermd sinds 1996, illustreert de architectonische en functionele evolutie van een particulier gebouw dat openbaar is geworden.