Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het stadhuis van Montbéliard, gelegen in Place Saint-Martin, vervangt een oud middeleeuws gebouw gebouwd rond 1470. In de 18e eeuw werd besloten de zetel van de gemeentelijke macht te moderniseren. De ingenieur Pierre-Louis-Philippe de la Guêpière ontwerpt de plannen, terwijl inspecteur Georges Louis Morel het oorspronkelijke project vereenvoudigt. De sloop van het oude gebouw begon in maart 1776 en de eerste steen van het nieuwe stadhuis werd gelegd op 23 mei 1776. Na twee jaar werk van de ondernemer Claude Jannin en zijn zoon Prothade vond de inhuldiging plaats op 13 november 1778.

Het neoklassieke gebouw onderscheidt zich door zijn pediment versierd met de armen van Montbéliard en het motto "God alleen is mijn steun." Een bronzen klok, genoemd als een historisch monument in 1928, zit in de klokkentoren boven de hoofdingang. Het draagt een Latijnse inscriptie in Gothic: "Ave Maria graci plena Dominus tecum benedicta tu in mulieribus." Het balkon van de gevel en de helling van de binnentrap, werken van beeldhouwer Ganzer, zijn ook geclassificeerd in hetzelfde jaar. Het gebouw symboliseert de invloed van de prinsen van Montbéliard, zoals blijkt uit de prinselijke wapens van Glorieux.

In 1858 werd een vleugel toegevoegd aan een Italiaans theater, ontworpen door de lokale architect Auguste Gogel. Met een capaciteit van 500 zitplaatsen, omvat het een vloer en twee balkons, ingericht met decoratieve schilderijen van Charles-Antoine Cambon en Joseph-François Désiré Thierry. Dit theater is, net als de rest van het stadhuis, beschermd als historische monumenten: het hoofdgebouw is geregistreerd sinds 1939, terwijl de zaal, de hal en de interieurdecoratie sinds 1992 geregistreerd zijn.

Het stadhuis belichaamt ook belangrijke gebeurtenissen, zoals de ontvangst van de Groothertog van Rusland op 18 augustus 1782, een paar jaar na de voltooiing ervan. De ambachtslieden die aan de bouw hebben bijgedragen zijn onder andere de timmerman Georges Curie, de Italiaanse gips Gillardet en de Straatsburgse slotenmaker Jean-Baptiste Pertois. Deze details weerspiegelen de mix van lokale en Europese invloeden in de Montbéliardiaanse architectuur van die tijd.

Vóór de wederopbouw had het voormalige stadhuis, genoemd in 1398, verschillende veranderingen ondergaan, waaronder een toren die in 1562 werd versterkt en uitbreidingen door de overname van een cabaret in 1523. De tuinen, stallen en andere bijgebouwen, zichtbaar in 1715 en 1718, getuigen van het belang ervan in het gemeenschapsleven. Vandaag de dag blijft het gebouw een symbool van het gemeentelijke en culturele erfgoed van Montbéliard, waarbij administratieve en artistieke functies worden gecombineerd.

Externe links