Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het stadhuis van Boulogne-Billancourt, gebouwd tussen 1931 en 1934, is een belangrijk werk van architect Tony Garnier, bijgestaan door Jacques Debat-Ponsan. Dit project, opgezet door burgemeester André Morizet, is geïnspireerd door Belgische openbare gebouwen, waaronder het gemeenschappelijk hotel Schaarbeek, om een functionele en transparante "gemeentelijke fabriek" te creëren. Het gebouw, gemaakt van gewapend beton, bestaat uit twee delen: een ruimte gewijd aan recepties (onthuld van Comblanchien steen) en een administratief blok (gebufferd beton), georganiseerd rond een centrale hal verlicht door zenitale glazen ramen.

De Art Deco stijl, dominant in Boulogne-Billancourt in de jaren 1920-1930, markeert de architectonische identiteit van het gebouw. De hellingen, scheidingen en deuren, gemaakt door de werkplaatsen van Jean Prouvé, versterken het industriële en innovatieve karakter. De vensterzaal, met zijn drie niveaus van verschuifde galerieën, symboliseert optimale toegankelijkheid voor het publiek, die de wens van burgemeester Morizet naar moderniteit weerspiegelt. De gevels en daken zijn sinds 1975 beschermd als historische monumenten.

Tony Garnier, een gerenommeerde architect, bedacht het stadhuis als een model van administratieve efficiëntie, hoewel Jacques Debat-Ponsan, zijn zwager en medewerker, toezicht hield op de werken in zijn afwezigheid. André Morizet, socialistische burgemeester, belichaamt deze ambitie om Boulogne-Billancourt om te vormen tot een pioniersstad, waarbij sociale vooruitgang en architectonische innovatie worden gecombineerd. Het gebouw blijft een belangrijke getuigenis van deze tijd, waarbij functionaliteit en avant-garde esthetiek worden gecombineerd.

Externe links