Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Hotel de Villette is een 17e-eeuws herenhuis gelegen op 27 Quai Voltaire en 1 rue de Beaune, in het 7e arrondissement. Het onderscheidt zich door zijn architectuur en zijn ligging op de hoek van twee straten, bediend door het openbaar vervoer (metrolijn 12, RER C). Het gebouw, oorspronkelijk overgenomen door de financier Jacques de Vassan in 1636, werd hetzelfde jaar verkocht aan de ontwikkelaar Le Barbier. De geschiedenis wordt gekenmerkt door grote transformaties en rijke interieur decoratie.

Tussen 1766 en 1769, onder het eigendom van de markies de Villette, de architect Charles De Wailly volledig nieuw leven ingeblazen het hotel, toevoegen van lounges en een boudoir met weelderige decors. Deze ruimtes, evenals de gevel en deuren, worden beschermd door verschillende inscripties naar historische monumenten (1926, 1958, 1983). Het hotel behoudt ook sporen van het verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog, met een herdenkingsplaat voor leden van de Noordbevrijding, waaronder Henri Ribière.

In de 18e eeuw bestaat het hotel uit twee gebouwen: een met uitzicht op de Seine, de andere met uitzicht op een binnenplaats. Het omvat emblematische kamers zoals een grote woonkamer, een kast ingericht met dierenriemborden, en een slaapkamer waar Voltaire verbleef. Hij stierf daar in 1778, een gebeurtenis gemarkeerd door een plaquette en een stop bij zijn begrafenis processie in 1791. In de 19e eeuw veranderde de structuur gedeeltelijk (verdwijning van de stenen trap en een cochèredeur), maar de deur van de Beaunestraat, versierd met neo-klassieke motieven (sphinx, klauwen), bleef.

Zijn beroemde bewoners zijn, naast Voltaire, de inspecteur van carrières Octave Keller (eind 19e eeuw), de prefect Ferdinand Duval (overleden 1896), en de architect Louis Süe, die zijn agentschap daar in 1912 vestigde. Onlangs overleed de advocaat Jacques Vergès daar in 2013, in dezelfde kamer als Voltaire, aan de markiezin Marie-Christine de Solages.

Het Hotel de Villette illustreert de evolutie van Parijse privéhotels, waarbij architectonisch erfgoed, literaire geschiedenis en bestendig geheugen worden gecombineerd. De interieurversieringen, gedeeltelijk toegankelijk via fotografische archieven (Musée Carnavalet, Parijse musea), maken het tot een zeldzame getuigenis van de 18e eeuwse kunst.

Externe links