Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Hotel van de afdeling Seine-Maritime à Rouen en Seine-Maritime

Hotel van de afdeling Seine-Maritime

    33 Quai Jean Moulin
    76100 Rouen
Eigendom van het departement
Crédit photo : Giogo - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

XIXe siècle
Époque contemporaine
1900
2000
1943
Plan Gréber
1957-1965
Bouwnijverheid
28 octobre 2020
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

De gevels en daken, met inbegrip van perrons, loggia's en toegang tot opritten, van de gebouwen A, B, C, D en van de toren van de archieven van het Hotel du département de Seine-Maritime, de voormalige prefectuur, de plaat van de percelen XH 4 en 5 en de volgende interieurelementen: in gebouw A: niveau 3, 4, 5 en 6 in totaal, de gangen, hallen en lagers van niveau 2, alle trappen met hun kooien en lagers, de antiatomaire schuilplaats gelegen in de kelder en niveau 0, in gebouw B: op de begane grond, de kantoren B.00.390, B.00.410 en B.00.440, de gang C06, in zijn geheel het eerste niveau van de conferentieruimte op trappen E06 inclusief, in het gehele tweede niveau van de kamers van de commissies en de verbinding met het gebouw G, de trappen E05, E06 en E11 met hun kooien en lagers, in gebouw D.00.C04 en D.00, in het gehele niveau van de trappen en de trappen E06 en E11 in het gehele trappen, in hun

Kerncijfers

Jean Mairey - Prefect van Seine-Inferior (1946-1954) Porter van het naoorlogse project.
Henri Bahrmann - Architect Medeconcepteur van het moderne gebouw.
Raoul Leroy - Architect Co-auteur van het architectonisch project.
Rodolphe Dussaux - Architect Derde hoofdaannemer.

Oorsprong en geschiedenis

Het Hôtel du département de Seine-Maritime, gelegen aan Quai Jean-Moulin in Rouen, is oorspronkelijk ontworpen als een futuristische prefectuur, bijgenaamd "de prefectuur van het jaar 2000." Zijn project maakt deel uit van het plan Gréber (1943) om de uitrusting na de oorlog weer in evenwicht te brengen tussen de rechter- en linkeroever van de Seine. Het wordt geporteerd door prefect Jean Mairey (1946-1954) en symboliseert de bestuurlijke en stedelijke modernisering van Rouen, met een architectuur geïnspireerd door Le Corbusier en Marcel Lods.

De bouw, uitgevoerd tussen 1957 en 1965 door architecten Henri Bahrmann, Raoul Leroy en Rodolphe Dussaux, omvat een 28 verdiepingen tellende archieftoren. Het geheel, gekenmerkt door schone lijnen en moderne materialen, weerspiegelt de ambitie van efficiënt en gecentraliseerd bestuur. Gebouwen A, B, C, D en de toren staan in 2020 als historische monumenten vermeld, ook ter bescherming van karakteristieke interieurruimtes zoals de antiatomaire schuilkelder of conferentieruimtes.

Het gebouw illustreert ook een cruciale periode in de geschiedenis van het land, waar de wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog gepaard gaat met een innovatieve stedelijke planning. De consolidatie van departementale en overheidsdiensten op de linkeroever, die minder uitgerust is, beantwoordt aan een evenwichtige ruimtelijke ordeningslogica. Vandaag de dag, de site blijft een symbool van de Franse functionalistische architectuur van de Dertig Glories, terwijl de bescherming van essentiële openbare functies.

De archiveringstoren, het belangrijkste element van het complex, onderscheidt zich door zijn hoogte en verticale structuur, ontworpen om de opslag van documenten te optimaliseren. De classificatie in 2020 onderstreept de erfgoedwaarde van dit ensemble, waar administratief erfgoed en architecturale durf samengaan. Beschermde binnenruimten, zoals hallen of trappen, weerspiegelen een diepe reflectie op het verkeer en de ergonomie van werkplekken.

Tot slot maakt het project deel uit van een breder streven naar stadsvernieuwing in Rouen, gekenmerkt door samenwerking tussen de staat, het departement en visionaire planners. Het hotel van de afdeling belichaamt aldus een dubbel geheugen: dat van een tijdperk van wederopbouw en dat van de architectonische moderniteit nog steeds zichtbaar.

Externe links