Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het hotel des postes du Touquet-Parijs-Plage werd gebouwd in 1927 door Delcourt Frères, volgens de plannen van architect Jean Boissel, winnaar van een gemeentelijke wedstrijd gereserveerd voor lokale architecten. Deze competitie, georganiseerd in 1925, verzette zich tegen Boissel tegen Louis Quételart en André Pouthier. Het gebouw, gelegen 100 rue de Metz, vervangt de voormalige kapel Saint-André (1887), opgeroepen door de kleine klokkentoren aan het dak. De gevels, de lobby en de daken, die sinds 1997 als historische monumenten worden genoemd, combineren stenen balgen, gewapend beton en Art Deco elementen, zoals het keramiek van Delassus (Desvres) en de ontbrekende glas-in-lood ramen van Gaëtan Jeannin.

De bouw werd gekenmerkt door gemeentelijke debatten, met name over de locatie van de hoofdingang: in eerste instantie gepland rue de London (zoals de kapel), werd uiteindelijk de rue de Metz vastgesteld na een krappe stemming (11 stemmen voor 8). Een andere onvoorziene gebeurtenis vond plaats in 1927, toen de oorspronkelijke onderneming een paar maanden voor de opening failliet ging. De gemeente heeft vervolgens de voltooiing van de werken toevertrouwd aan Delcourt Frères, waardoor de inhuldiging op 22 juli 1927 mogelijk werd. De hal, beschreven als groot en hoog, was versierd met vlammende zandstenen tegels en glazen ramen die de middelen van postvervoer (auto, trein, schip, vliegtuig) illustreren, nu ontbreken.

Het gebouw werd in 1963 aan de staat verkocht. De architectuur, dicht bij het oorspronkelijke project van Boissel, wordt gekenmerkt door een arcade veranda, een kom-venster boven, en een overvloeiende gevel met een slinger. De laterale gevels, herwerkt ten opzichte van het oorspronkelijke vlak, hebben lange gebroken secties en slapende ramen. Het hotel des postes belichaamt de stedelijke ontwikkeling van het Touquet in de inter-oorlogse periode, gecombineerd met technische moderniteit (bewapend beton) en lokale referenties, zoals de klokkentoren herinnert aan het religieuze verleden van de site.

De wedstrijd van 1925 weerspiegelde de gemeentelijke ambities van die tijd: de deelname beperken tot architecten die vóór 1924 waren geïnstalleerd om het project in de lokale stof te verankeren. De verdwaalde kandidaten, Quételart en Pouthier, hadden ook ontwerpen voorgesteld, maar het was Boissel's visie, het combineren van postfunctionaliteit en eerbetoon aan de kapel, die werd behouden. De samenwerking met regionale ambachtslieden (ceramist Delassus, glasmaker Jeannin) markeert de artistieke verankering van het gebouw in de Hauts-de-France.

Voor 1927 werd de postdienst verzorgd door een gebouw gebouwd in 1907 door architect Sardnal op London Street. De nieuwe, meer ruime post reageerde op de groeiende toeristische toestroom van Touquet, een groeiende badplaats. De lobby, ontworpen voor het sorteren en verwelkomen van het publiek, omvatten telefoon niches en balies uitgelijnd onderaan. Materialen, zoals de gevlamde zandsteen van Fourmaintreaux, en de Art Deco motieven (oculus, arcades) getuigen van een verlangen naar prestige, kenmerkend voor de openbare faciliteiten van deze periode.

Externe links