Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Hôtel-Dieu Saint-Jacques de Toulouse werd opgericht in de 12e eeuw, met de oprichting van twee afzonderlijke ziekenhuizen: het Novel Ziekenhuis (1225) en het Sainte-Marie de la Daurade Ziekenhuis (1130), beide gewijd aan het verwelkomen van pelgrims op de weg naar Santiago de Compostela. Deze vestigingen, beheerd door de Confrérie de Saint-Jacques al in 1257, fuseerden in 1313 onder de naam "Hôpital Saint-Jacques du fin du pont." Hun primaire missie, geïnspireerd door het christelijke ideaal van liefdadigheid, was religieuzer dan medische, vanwege de technische beperkingen van de tijd. De site, gelegen nabij de brug van de Daurade (gebouwd in 1141), speelde ook een gezondheidsrol door de toegang tot Toulouse te controleren om de verspreiding van epidemieën te voorkomen, vervolgens "pesten" genoemd.

In de 16e eeuw onderging het ziekenhuis een grote transformatie met de bouw van de Pont Neuf (startte in 1554 onder François I) en de geleidelijke stopzetting van de brug van de Daurade, beschadigd door de overstromingen van de Garonne. De twee oorspronkelijke gebouwen zijn dan verbonden en uitgebreid, wat de geboorte van het Hotel-Dieu Saint-Jacques zoals we het kennen. Deze periode markeert ook de toevoeging van Renaissance architectonische elementen, zoals versierde raamuittrekken, ingeblikte pilasters, en symbolische sculpturen (met inbegrip van een Sint James schelp meer dan een meter in diameter). De inrichting werd het belangrijkste Toulouse ziekenhuis dankzij opeenvolgende uitbreidingen in de 17e en 18e eeuw, met de oprichting van gespecialiseerde kamers (vleugel van ongeneeslijke in 1702, district van vrouwen in luier in 1750) en een grote trap van eer (1716).

In de hedendaagse tijd past het Hôtel-Dieu zich aan aan de medische vooruitgang en politieke omwentelingen. Na het overleven van de Revolutie (ondanks het beheer door de geestelijkheid), moderniseerde het zijn infrastructuur in de 19e eeuw: de verhoging van de gebouwen aan de Garonne kant (1864 In de 20e eeuw daalde haar medische rol door de opening van ziekenhuizen in Purpan (1940) en Rangueil (1975). Hij maakte in 1988 een historisch monument en werd in 1998 ingeschreven als Werelderfgoed van de UNESCO (als Compostela Roads). Tegenwoordig herbergt het het administratieve centrum van de CHU, musea (geschiedenis van geneeskunde, medische instrumenten) en een dermatologisch onderzoekscentrum (Pierre Fabre).

Het gebouw behoudt sporen van zijn middeleeuwse en moderne verleden, zoals de resten van de brug van de Daurade (inclusief een zichtbare stapel), de kapel van de zusters, of de oude apotheek. De architectuur weerspiegelt de ontwikkeling van Toulouse's zorg en stedenbouw en getuigt tegelijkertijd van de historische band met de bedevaart van de Compostellanen. De gedeeltelijke sloop van de middeleeuwse brug in 1639 en de terugkerende overstromingen vormden ook de ontwikkeling ervan, met name door de oprichting van een tweede binnenplaats na de wederopbouw van de wijk Saint-Cyprien. Ten slotte houdt de huidige omzetting in een administratieve en culturele ruimte haar status als centrale plaats in het leven van Toulouse in stand.

Toekomst

Het Hôtel-Dieu Saint-Jacques is een van de 71 monumenten en sinds 1998 zijn 7 delen van paden ingeschreven op de Werelderfgoedlijst van UNESCO onder de officiële titel "Chemins de Saint-Jacques-de-Compostelle in Frankrijk.".

Het is op weg naar Via Tolosana of "Toulousaine Way" die door Toulouse gaat, vandaar zijn naam, maar het vertrekpunt is bij Arles vanwaar zijn andere naam van weg naar Arles (via Arelatensis).

Externe links