Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Hotel du Haubergier, gelegen in Senlis in de Oise, is een herenhuis van de vroege zestiende eeuw, gebouwd op een kelder uit de twaalfde eeuw. Hij onderscheidt zich door zijn stenen en bakstenen gevel, zijn achthoekige trapkoepel en zijn beelden van Maagd, waaronder een onthoofding tijdens de revolutie. Het gebouw diende als bourgeois residentie voordat het archeologie museum van 1927 tot 1982 werd verwelkomd en in 1983 weer een privéwoning werd. De naam komt van de rue du Haubergier, een secundaire as van Senlis, hoewel deze naam dateert uit de 19e eeuw.

De rue du Haubergier, genoemd in 1238 onder varianten zoals vicum Haubergière, ontleent zijn naam aan de bezetting van haubergier (craftman maken breitjes), hoewel geen enkel bewijs de aanwezigheid van deze ambachtslieden in de buurt bevestigt. Het hotel is altijd behoorde tot de burgers van Senlis, in tegenstelling tot andere particuliere hotels in de stad gekoppeld aan religieuze instellingen. De eerste geïdentificeerde eigenaar is Regnault de Bonvilliers, Prévot Forain de Senlis in de 16e eeuw, hoewel charters van 1522 oproepen naburige eigendommen gerelateerd aan de familie van Garlande, lokale heren.

Van 1927 tot 1982 herbergt het hotel het Senlis Museum of Art and Archeology, gerund door de Society of History and Archeology. Het museum, georganiseerd op drie verdiepingen (lapidarium op binnenplaats, blijft in kelder, collecties op de 1e verdieping), gesloten in 1940 na schade veroorzaakt door een Duitse schelp. Een lang juridisch conflict met de eigenaar vertraagde de heropening tot 1955, na de gemeentelijke overname in 1951. Collecties worden vervolgens overgebracht naar de stad, behalve de bibliotheek. Het hotel, geclassificeerd als een historisch monument in 1933 (registratie) en vervolgens in 1987 (gedeeltelijke classificatie), keerde terug naar residentieel gebruik in 1983.

De architectuur van het hotel combineert Renaissance elementen (vensters, prismatische lijsten) en Gotische sporen (chimers, gargoyles). De gewelfde kelder, in twee niveaus, omvat een oude ondergrondse groeve die een deel van de stenen van het gebouw leverde. De gevel op straat, meer rustiek, contrasteert met de binnenplaats gemaakt van gesneden steen. De in 1940 beschadigde trappentoren werd in de jaren vijftig gerestaureerd. Een beeld van Maagd met Kind, onthoofd tijdens de Revolutie, werd in 1997 vervangen door een vorm.

De bron van de binnenplaats, ooit gedeeld met het naburige huis, en de beelden (met inbegrip van een Maagd op een ingeblikte kolom) herinneren aan de binnenlandse en symbolische toepassingen van de periode. Het wapen van de heren van Ognon de la Fontaine, zichtbaar aan de voet van het beeld, markeert de banden van het hotel met de lokale aristocratie. Na decennia van transformatie (museum, restauraties), belichaamt het gebouw vandaag het burgerlijke erfgoed van Senlis, tussen middeleeuwse geschiedenis en Renaissance.

De bescherming van het hotel maakt deel uit van de wens om het bewaard gebleven gebied van Senlis, gekenmerkt door zijn middeleeuwse omheinde ruimte te behouden. Haar inscriptie in 1933 en haar gedeeltelijke rangschikking in 1987 weerspiegelen haar architectonische en historische belang. Hoewel minder bekend dan de religieuze monumenten van de stad, getuigt het van het burgerlijke leven in Senlis en de opeenvolgende aanpassingen van zijn gebouw, van middeleeuwse kelders tot moderne restauraties.

Externe links