Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Hotel Gamenson, ook wel Logis Saint-Front genoemd, is een privéhotel in het hart van Périgueux, in het departement Dordogne. Zijn bouw dateert voornamelijk uit de 15e eeuw, hoewel oudere sporen (begin 14e eeuw) werden geïdentificeerd in de keuken binnenplaats. Het gebouw, een privé-eigendom gelegen 7 rue de la Constitution, onderscheidt zich door zijn smeedijzeren balkon en veelhoekige traptoren, kenmerkend voor de perigord architectuur van de periode.

Het hotel werd gebouwd door de familie van Puy (of Dupuy), een krachtige lokale afkomst die twintig burgemeesters en tien consuls in Périgueux tussen 1319 en 1561. De wapenschilden van de familie, zichtbaar op een badge, bevestigen hun bezit van de plaats tot de zestiende eeuw. In 1513 trouwde Marie du Puy, dochter van Jean du Puy (tweemaal burgemeester), met Martial de Chabans, wat de overgang van het hotel naar dit nieuwe gezin markeerde. Volgens gemeentelijke gegevens woonde de Puy sinds 1341 in de wijk, zonder verder bewijs vóór 1529.

In de 19e eeuw veranderde het hotel meerdere keren van hand: verkocht in 1803 aan M. de Borros de Gamanson door Mme Grand de Bellussière (erfgoed van de Chabans), werd het eigendom van André-Delphin Borros de Gamanson, burgemeester van Périgueux in 1850. Tussen 1915 en 1921 diende hij als bisschop, zoals blijkt uit het wapenschild van Monseigneur River op het tympanum van de Gotische poort. Op 16 oktober 1964 werd het monument in gebruik genomen door de regionale directie van historische monumenten. In 2007 is zijn toestand verslechterd door gebrek aan onderhoud.

De architectuur van Hotel Gamenson combineert defensieve elementen (polygonale toren) met Renaissance decoraties, zoals de bron met vierkante kolommen op de binnenplaats. De ronde toren in de corbellatie en de muurschilderingen ontdekt in de 19e eeuw (studie door de graaf van Fayolle) benadrukken het erfgoed belang. Ondanks zijn rangschikking blijft het gebouw, nu privé, ontoegankelijk voor het publiek en dreigt het te verslechteren.

De historische bronnen, waaronder de bulletins van de Société archeologique du Périgord en de werken van Guy Penaud, documenteren haar evolutie. De wapenschilden van de Puy ("Goud in de eik van de Sinopel, met het hoofd van de Dázur belast met drie lelies d śor") en de gemeentelijke archieven bevestigen haar centrale rol in de stedelijke geschiedenis van Périgueux, die de allianties en macht van de lokale elites van de middeleeuwen tot de moderne tijd weerspiegelt.

Externe links