Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het hotel Goüin is een 15e-eeuws herenhuis gelegen in de oude torens, een van de weinig bewaard gebleven getuigenissen van de Renaissance architectuur van de stad. Oorspronkelijk gebouwd voor Jean Gaudin, een koopman verrijkt door het Hof geïnstalleerd in Tours en penningmeester van Anjou, werd herontworpen aan het begin van de 16e eeuw door zijn zoon Victor Gaudin, vervolgens door zijn broer Nicolas, burgemeester van Tours en zilversmid van koningin Anne van Bretagne. De gevel, aangepast tussen flamboyant gotiek en Italiaanse renaissance, gaat zelfs vooraf aan die van het kasteel van Azay-le-Rideau, wat een belangrijke stilistische overgang in Touraine markeert.

Het hotel werd in 1738 overgenomen door Henri-François Goüin, oprichter van de Bank Goüin, die daar zijn woning en kantoren installeerde. De familie Goüin, van oorsprong uit Breton, ondernam grote veranderingen: uitbreiding van de zuidelijke binnenplaats, bouw van een portaal in de 18e eeuw, en vernietiging van de zuidelijke galerie in de 19e eeuw. Het hotel, gedeeltelijk verwoest door de bombardementen van 1940, werd herbouwd in de jaren 1950 onder leiding van Bernard Vitry, met de financiering van de Goüin.

Gerangschikt een historisch monument sinds 1941, de hotelhuizen Gallo-Romeinse blijft in de kelders en een 12e eeuws lang huis ontdekt tijdens recente opgravingen. Het museum werd in 1977 na zijn symbolische opdracht aan de Conseil général d'Indre-et-Loire aan de Société archeologique de Touraine (SAT) nagelaten. Collecties, waaronder archeologische en artistieke elementen, worden opgeslagen. Het hotel organiseerde ook tijdelijke tentoonstellingen, zoals die gewijd aan de naïeve schilder André Bauchant in 2017.

De architectuur van het Hotel Goüin onderscheidt zich door zijn Renaissance gevel met drie fronten, zijn loggia en terrassen, evenals door een monumentale open haard van het voormalige Sanglier Hotel, bekend als "Huis van Agnes Sorel." De opeenvolgende restauraties (1840, 1900, 1950 en 2010) hebben een aantal originele aspecten veranderd, maar hebben dit emblematische erfgoed van de oude torens bewaard, verbonden met de economische en politieke geschiedenis van de regio gedurende vijf eeuwen.

Externe links