Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Harrouys Hotel, ook bekend als het Paulus du Fonteny Hotel of het Goulaine Hotel, is een emblematisch gebouw van het erfgoed van Nantes. Gelegen aan 14 rue du Château, onderscheidt het zich door zijn imposante grootte en uitzonderlijke staat van instandhouding voor een 17e eeuwse herenhuis. De gevel, die zich uitstrekt over acht overspanningen, combineert graniet en tuft, met een centrale poort versierd met rustieke bazen, bucranen en een grimmige mascaron. Het ensemble, ingeschreven in de historische monumenten in 1991, herbergt twee originele trappenhuizen, gewelfde kamers en een binnenplaats serveren stallen en huisvesting.

De bouw van het hotel werd rond 1670 gestart door Nicolas Paulus, Sieur du Fonteny, lid van het bestuur van het hertogdom Bretagne. Dit ambitieuze project omvat de aankoop van aangrenzende huizen en de transformatie van het park. De datum van 1684, gegraveerd op het centrale dakraam, markeert waarschijnlijk de voltooiing van het werk. Er zijn twee meesterwerken bij betrokken: Étienne Bedoy en Mathurin Grolleau, terwijl Paulus toezicht houdt op het ensemble. Het hotel is uniek in zijn innovatieve programma: twee luxe wooneenheden, geserveerd door onafhankelijke trappen, die toekomstige ontwikkelingen in de wijken Feydeau en Graslin voorspellen.

In de 18e eeuw onderging het gebouw grote veranderingen: uitbreiding van de baaien, onderdrukking van allegikels, toevoeging van ijzerwerken en herontwikkeling van de appartementen. De binnenplaats is verhoogd van twee niveaus met binnenplaatsen en een torenwoning gemeenschappelijke latrines. In de 19e en 20e eeuw, woningen werden verdeeld in kleinere entiteiten, maar de originele elementen .. deuren, poorten, trappen bleef zichtbaar. Een tweefasige restauratie (2002 en 2019) bewaarde de gevels, veranda en binnenplaats, terwijl de daken en straatgevels nog steeds op hun werk wachten.

De rue du Château, waar het hotel staat, is een oude manier van Nantes, die het kasteel van de hertogen van Bretagne verbindt met het Place du Pilori. In de 17e eeuw was dit gebied de thuisbasis van Bretonse instellingen (staten, Parlement, Kamer van Accounts) en een dichte bevolking, geforceerd door muren en een smal park. Hotel Harrouys, met zijn grote landrechten, is een uitzondering. De naam varieert naar gelang van de bronnen: "Hôtel Harrouys" (orde 1991), "Hôtel Paulus" (oude documenten) of "Hôtel de Goulaine" (huidig gebruik).

Het gebouw illustreert de overgang naar "relatieve" particuliere hotels, waarbij architectonisch prestige en huurrendement worden gecombineerd. In tegenstelling tot traditionele hotels (zoals Rosmadec of Briord) bevat het vanaf het begin twee hoogwaardige wooneenheden, een model dat later in de burgerlijke districten van Nantes is opgenomen. De edele materialen (graniet, tuffeau), gekerfde decoraties (leeuwenkoppen, fleurons) en het behoud van het 17e-eeuwse timmerwerk maken dit tot een zeldzame getuigenis van de Nantes stedenbouw van de Ancien Régime.

Externe links