Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het hotel Lutetia, ingehuldigd in 1910 op initiatief van Marguerite Boucicaut, eigenaar van de Bon Marché, is ontworpen om provinciale en internationale klanten van het warenhuis te ontvangen. Gelegen op 45 Raspail Boulevard, belichaamt het Art Nouveau architectuur met gevels versierd met sculpturen van Léon Binet die de wijnstok oproepen, symbool van de oude Lutèce. Zijn interieur combineert Art Deco met fresco's van Adrien Karbowsky, terwijl zijn naam en motto (Fluctuat nec mergitur) hulde brengen aan Parijs. Het hotel werd al snel een populaire locatie voor parlementsleden, kunstenaars (Picasso, Matisse, Gide) en schrijvers (Joyce, Beckett, Saint-Exupéry), evenals figuren als Josephine Baker en Charles de Gaulle, die er woonden tijdens zijn Parijse verblijf.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het hotel gevorderd door de Duitse inlichtingendienst Abwehr van juni 1940 tot de bevrijding. Vanaf april 1945 werd het Nationaal Centrum voor de Ontvangst en Controle van gedeporteerden, waar tussen 17.000 en 20.000 overlevenden van nazi-kampen werden gehuisvest. Verzetsstrijders zoals Berty Albrecht of Sabine Zlatin organiseerden de receptie, terwijl verkiezingspanelen werden gebruikt om foto's van de vermisten te tonen om de reünie te vergemakkelijken. Een herdenkingsplaat vandaag bestendigt deze herinnering.

Gedeeltelijk opgenomen als historische monumenten in 2007, de Lutetia gesloten in 2014 voor een renovatie van 200 miljoen euro onder leiding van Jean-Michel Wilmotte. Opnieuw geopend in 2018 met 184 kamers en een spa van 700 m2, behaalde hij het paleislabel in 2019. In 2025 werd hij lid van de Mandarijn Oosterse groep en werd hij Mandarijn Oosterse Lutetia. Zijn artistieke erfgoed, waaronder werken van Arman, Caesar of Sonia Rykiel, werd gedeeltelijk verspreid tijdens een veiling in 2014. Het hotel blijft een belangrijke culturele plek, gastvrije tentoonstellingen, filmen (zoals Bye Bye Blondie in 2010) en literaire evenementen.

Beschermde kenmerken zijn onder meer gevels, daken, lobby, Borghèse en Saint-Germain lounges (oude wintertuin), evenals Lalique trappen en kroonluchters. De brouwerij, heringericht door Sonia Rykiel in de jaren zeventig, en de Joséphine bar (een eerbetoon aan Josephine Baker) bestendigen haar nalatenschap. Zijn illustere klanten zijn Picasso, De Gaulle, Alexandra David-Néel en Catherine Deneuve. Het hotel inspireert ook de kunsten, zoals in Pascal Assouline's roman Lutetia (2005) of het lied Au bar du Lutetia d'Eddy Mitchell (2003).

Externe links