Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Hotel Marceillac is een Art Nouveau gebouw gebouwd in Castelsarrasin (Tarn-et-Garonne) tussen 1909 en 1912, op initiatief van Pierre-Adrien Marceillac, een voormalige kok die hotelier werd. De architect Antonin Mauriou, een wijnmakerij van Montauban, ontwerpt een modern gebouw met een gevel versierd met plantenmotieven in het personeel (pittosporum bladeren) en een innovatieve structuur: een centraal atrium verlicht door een stalen raam, distributie van kamers en ontvangstruimtes. Het hotel, ingehuldigd in 1912 onder de naam Modern Hotel, omvat meubels van de Oostenrijkse fabrikanten Thonet en J&J Kohn, waaronder kamer 17, een zeldzaam voorbeeld van bewaarde Art Nouveau meubels.

Pierre-Adrien Marceillac, geboren in 1853, begon als leerling slager voor de opleiding in hotels in Wenen en Toulouse. In 1884 verhuisde hij naar Castelsarrasin en kocht het Grand Hôtel de France et de l'Ange en in 1908 een gebouw aan de Rue de l'Egalité om zijn ambitieuze project te bouwen. Het management van het hotel blijft familie: zijn zoon Paul (cooker) en kleinzoon Adrien (gestudeerd in hotels) begeleiden hem tot de opeenvolgende sterfgevallen in 1931-1935. Hélène en Marie-Rose Marceillac namen tot 1952 de vestiging over, voordat Jean Marceillac (kleinzoon van Pierre-Adrien) het hotel moderniseerde tot 1973 en het restaurant verliet om zich te wijden aan accommodatie.

De architectuur van het hotel weerspiegelt de codes van de belangrijkste hotelpaleizen van de tijd: symmetrische verdeling van de ruimtes, galerieën die de kamers dienen, en eclectische decoraties die Art Nouveau (ferronerie, plantenmotieven) en Fine Arts (neo-rock mascarons) mengen. Aan de achterkant kijkt een terras onder metalen marquise uit over een tuin waar een rots rond een stuk water blijft. De stallen en schuurtjes, getransformeerd in een garage, completeren het geheel. Het hotel staat op de lijst van historische monumenten op 18 mei 2006 vanwege zijn gevels, daken, atrium en interieurelementen (schaling, galeries, receptie kiosk).

Familieoverdracht gaat door tot vandaag: sinds 1991 leiden Pierre en Marie-Hélène Marceillac, achterkleinkinderen van de oprichter, het etablissement. De site behoudt originele elementen zoals Thonet stoelen, Kohn fauteuils, en marmeren open haarden, getuigenis van zijn eeuwenoude geschiedenis. Een lokale bibliografie (2012 voor zijn honderdste) en recente artikelen benadrukken zijn status als juweel van Art Nouveau in Occitanie, terwijl hij zijn rol in de toeristische en sociale geschiedenis van Castelsarrasin documenteert.

Het gebouw illustreert de regionale aanpassing van Parijse of Weense architectuurmodellen, met bijzondere aandacht voor natuurlijk licht (glas, marquise) en intern verkeer. De interieurversieringen, hoewel gedeeltelijk opnieuw ontworpen, behouden coherente sets van 1910 tot 1930, die de veranderingen in smaak en de technische innovaties van de periode weerspiegelen (staalstructuur, gelakt keramiek op de gevel).

Externe links