Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Hotel de Pesciolini, ook bekend als het Hotel de Mazargues, is een voormalig 17e-eeuws herenhuis gelegen op 1, rue Nationale, op de hoek van de rue d De zuid gevel, met uitzicht op de Belsunce binnenplaats, beschikt over een klassieke Marseille gebouw indeling: een lager niveau met winkels en kelder, twee edele verdiepingen, en een zolder. Het meest opmerkelijke element is het eerste verdiepingsijzerwerk balkon, ondersteund door twee monumentale atlanten rond een oog-van-beef, waaronder zijn gesneden twee springen bevestigd. Elke atlante rust op één kolom aan weerszijden van de voordeur. Hoewel de lay-out de marine architectuur van hoogwaardige schepen oproept, kan het auteurschap van dit werk niet worden toegeschreven aan Pierre Puget.

Het hotel werd gebouwd tussen 1672 en 1673 door de ondernemers César Portal en Alexandre Casteau voor Amant de Pesciolini, zoon van Hercule Pesciolini, bankier en handelaar van Toscaanse afkomst. Het land, gekocht op 9 april 1672 in Barthélemy de Cousinéry, schoonvader van Amant, was gelegen nabij het klooster van de Recollets. De oorspronkelijke schatting voorzag in consoles, maar de metselaars realiseerden zich in plaats daarvan twee kolossen geïnspireerd door de atlantes gesneden door Pierre Puget voor het Toulon stadhuis in 1657. De monumentale poort werd in 1929 als historische monumenten vermeld, en het hele hotel werd geregistreerd in 2023.

Het hotel verandert meerdere keren van eigenaar na de bouw. Vanaf 1692 werd hij verhuurd aan Jean-Paul de Foresta en vervolgens aan Marie-Anne de Pesciolini, echtgenote van Jean de Montaud, die hem in 1708 verkocht. Tijdens de Revolutie behoorde het gebouw tot de familie Gantel-Guitton, wiens voormalige burgemeester van Marseille Joachim-Elzéard vluchtte na de brand van zijn kasteel in 1790. Zijn zoon, geëxecuteerd in 1793, zag zijn eigendom verkocht op de veiling. Het hotel kwam vervolgens in handen van verschillende families, waaronder de Reynards, alvorens terug te keren naar André-Élisé Reynard, burgemeester van Marseille van 1843 tot 1848.

Het hotel van Pesciolini getuigt van de invloed van de koopman en aristocratische families van Marseille in de 17e en 18e eeuw. De architectuur, die klassiek en sculpturale brutaliteit combineert, weerspiegelt het prestige van de sponsors en de culturele uitwisselingen tussen Marseille, Toscane en de Provence. Ferronry en atlantes, geïnspireerd door Toulouse modellen, benadrukken het belang van lokale ambachtslieden en artistieke netwerken van die tijd.

Externe links