Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Hotel Plamon, ook wel bekend als het Consuls' House, hoewel het nooit had gehuisvest deze instelling, is een prive-hotel gelegen 6 Gebouwd rond 1330 De funderingen omvatten een overdekt kanaal afgeleid van deze laatste, getuigen van geavanceerde middeleeuwse techniek. De ramen op de eerste verdieping, versierd met rozen, dateren uit de 14e eeuw, terwijl de ramen op de tweede verdieping in de 15e eeuw werden gerenoveerd. De Honderdjarige Oorlog (1337.

Het hotel veranderde in 1473, toen notaris Guillaume Plamon zijn huidige naam voor het gebouw kreeg. Hoewel de Plamonen niet de bouwers waren, maakten ze grote veranderingen in de 17e eeuw, waaronder een noordelijke vleugel met een up-to-date trappenhuis en een Montpellier stam die een appendix ondersteunt. Een vierkante toren, toegevoegd aan het zuidoosten, diende als een prive-doorgang naar het nabijgelegen hotel van La Brousse, met halve verdiepingen afwisselend communiceren tussen de twee woningen. De wapens van de Plamon, gesneden op de driehoekige voorzijde van de ingang, herinneren hun grip op de site. Ondanks deze ontwikkelingen, werd het hotel verwaarloosd na de verkoop (datum onbekend in de zeventiende eeuw) en onteigend door de stad in 1950 voor redding, voordat een restauratie voltooid in 1970.

Het Plamon Hotel heeft een historisch monument in 1889 en onderscheidt zich door zijn gotische gevel met gesneden decoraties, het mengen van ogivale openingen (begane grond), getrilobeerde ramen (eerste verdieping), en een Louis XIII balkon ondersteund door een kofferbak. Binnen zijn er middeleeuwse elementen zoals niches, gootstenen, latrines en originele schoorstenen. De binnenplaatstrap, met zijn helling en 17e eeuwse balusters, illustreert de daaropvolgende transformaties. Hoewel nooit eigendom van de gemeente, de naam van de consuls blijft, misschien vanwege zijn prestige of verwarring met andere Sarladese gebouwen.

De families verbonden aan het hotel belichamen de lokale elite: de d'Albusson, koninklijke baaien of abdijen van Sarlat uit de dertiende eeuw (zoals Gérad d'Albusson, bayle in 1254, of Elijah d'Albusson, consul in 1298), maakten plaats voor de Plamonen, notarissen en eigenaren in de 15e-17e eeuw. Hun geschiedenis weerspiegelt de stedelijke dynamiek van Sarlat, tussen commerciële welvaart (financiering van Sainte-Marie), Anglo-Franse conflicten en architectonische aanpassingen aan de smaak van de renaissance. De onteigening van 1950 markeert een keerpunt in zijn behoud, waardoor deze getuige van het middeleeuwse burgerlijke erfgoed een symbool wordt van het behoud van de oude Sarlat.

Externe links