Muurschilderijen XVIe siècle (≈ 1650)
Mythologische frequenties in de toren.
limite XVIIIe-XIXe siècles
Bouw van een hotel
Bouw van een hotel limite XVIIIe-XIXe siècles (≈ 1865)
Klassieke logica op oude structuren.
première moitié du XIXe siècle
Herstel van huisvestingsorganen
Herstel van huisvestingsorganen première moitié du XIXe siècle (≈ 1925)
Grote architectonische aanpassingen.
31 juillet 2008
Historisch monument
Historisch monument 31 juillet 2008 (≈ 2008)
Volledige torenbescherming.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De hele toren (AW 945): bij beschikking van 31 juli 2008
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Bronnen noemen geen namen.
Oorsprong en geschiedenis
Hotel Verdelin is een privéhotel gelegen aan de 35-39 rue de l'Isle-d'Or in Cognac, in de Charente afdeling (New Aquitaine). Dit monument, gedeeltelijk geclassificeerd als historische monumenten sinds 2008, illustreert een architectonische overgang tussen de 18e en 19e eeuw. Het hoofdhuis, met drie vierkante verdiepingen, omvat een gewelfde kamer en een schroeftrap, terwijl lichamen van aangrenzende, meer bescheiden huizen dateren uit dezelfde periode of uit latere reconstructies. Het gebouw is gedeeltelijk gebaseerd op oudere, potentieel middeleeuwse structuren, zoals blijkt uit gewelfde kelders en een vleugel van gewone mensen.
De rechthoekige traptoren, hoewel opnieuw ontworpen, huizen op de bovenste verdieping een gewelfde wiegkast versierd met muurschilderingen in grijs en trompe l'oeil. Deze fresco's, gedateerd uit de 16e eeuw, vertegenwoordigen mythologische scènes: een enlaced paar (misschien Danae en Jupiter, of Apollo en Clymène) en de val van Phaéton door Zeus. De kluis simuleert een open koepel aan de hemel, omgeven door putti en bloemenslingers. De lichamen van de omliggende huizen werden voornamelijk herbouwd in de eerste helft van de 19e eeuw, wat de evolutie van de architectonische smaken van die tijd weerspiegelt.
Hotel Verdelin belichaamt aldus een architectonische palimpsest, waar elementen uit de 15e, 16e, 18e en 19e eeuw elkaar overlappen. Zijn classificatie in 2008 heeft alleen betrekking op de toren, die zijn uitzonderlijke erfgoedwaarde benadrukt, vooral voor zijn schilderijen. Deze laatste, door hun iconografie en techniek, bieden een zeldzame getuigenis van de late Renaissance kunst in Zuidwest-Frankrijk. De rest van het gebouw, hoewel getransformeerd, behoudt sporen van zijn complexe geschiedenis, tussen aristocratische residentie en latere functionele aanpassingen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen