Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Hotel Verdelin à Cognac en Charente

Hotel Verdelin

    39 Rue de l'Isle d'Or
    16100 Cognac
Particuliere eigendom
Crédit photo : Rosier - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1600
1700
1800
1900
2000
XVIe siècle
Muurschilderijen
limite XVIIIe-XIXe siècles
Bouw van een hotel
première moitié du XIXe siècle
Herstel van huisvestingsorganen
31 juillet 2008
Historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

De hele toren (AW 945): bij beschikking van 31 juli 2008

Kerncijfers

Information non disponible - Geen karakter geciteerd Bronnen noemen geen namen.

Oorsprong en geschiedenis

Hotel Verdelin is een privéhotel gelegen aan de 35-39 rue de l'Isle-d'Or in Cognac, in de Charente afdeling (New Aquitaine). Dit monument, gedeeltelijk geclassificeerd als historische monumenten sinds 2008, illustreert een architectonische overgang tussen de 18e en 19e eeuw. Het hoofdhuis, met drie vierkante verdiepingen, omvat een gewelfde kamer en een schroeftrap, terwijl lichamen van aangrenzende, meer bescheiden huizen dateren uit dezelfde periode of uit latere reconstructies. Het gebouw is gedeeltelijk gebaseerd op oudere, potentieel middeleeuwse structuren, zoals blijkt uit gewelfde kelders en een vleugel van gewone mensen.

De rechthoekige traptoren, hoewel opnieuw ontworpen, huizen op de bovenste verdieping een gewelfde wiegkast versierd met muurschilderingen in grijs en trompe l'oeil. Deze fresco's, gedateerd uit de 16e eeuw, vertegenwoordigen mythologische scènes: een enlaced paar (misschien Danae en Jupiter, of Apollo en Clymène) en de val van Phaéton door Zeus. De kluis simuleert een open koepel aan de hemel, omgeven door putti en bloemenslingers. De lichamen van de omliggende huizen werden voornamelijk herbouwd in de eerste helft van de 19e eeuw, wat de evolutie van de architectonische smaken van die tijd weerspiegelt.

Hotel Verdelin belichaamt aldus een architectonische palimpsest, waar elementen uit de 15e, 16e, 18e en 19e eeuw elkaar overlappen. Zijn classificatie in 2008 heeft alleen betrekking op de toren, die zijn uitzonderlijke erfgoedwaarde benadrukt, vooral voor zijn schilderijen. Deze laatste, door hun iconografie en techniek, bieden een zeldzame getuigenis van de late Renaissance kunst in Zuidwest-Frankrijk. De rest van het gebouw, hoewel getransformeerd, behoudt sporen van zijn complexe geschiedenis, tussen aristocratische residentie en latere functionele aanpassingen.

Externe links