Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het huis aan de 11 rue des Marchands in Nîmes is een historisch monument waarvan de gevel, daterend uit het begin van de 16e eeuw, de renaissance civiele architectuur illustreert. Het bestaat uit een commerciële begane grond, twee verdiepingen doorboord door ramen met gespreide assen, en een halve verdieping onder het dak. De ramen op de eerste verdieping, hoewel vernauwd in de 19e eeuw, behouden hun oude binnenkozijnen en sporen van vormen waaruit de aanwezigheid van gordelroos uit het verleden blijkt. De openingen op de tweede verdieping, kleiner en met ongelijke breedtes, worden overdekt door uitstekende vormen die rusten op gebeeldhouwde lamp-ends die bustes, koppen en gevleugelde engelen vertegenwoordigen.

De eigendom van het huis werd al in 1609, maar de constructieve geschiedenis dateert uit de 15e en 16e eeuw, zoals blijkt uit de stilistische elementen van zijn gevel. De hoogte, kenmerkend voor de stedelijke woningen van de periode, weerspiegelt een ruimtelijke organisatie die commerciële functies op de begane grond en residentiële op de vloeren combineert. De 19e-eeuwse aanpassingen, zoals het vernauwen van ramen, benadrukken de opeenvolgende aanpassingen van het gebouw aan de veranderende behoeften van de bewoners.

De straatgevel en de bijbehorende dakhelling werden opgenomen in de inventaris van historische monumenten in opdracht van 22 februari 1964, waardoor hun erfgoedwaarde werd erkend. Deze classificatie beschermt met name de gebeeldhouwde elementen en architectonische sporen van de 15e en 16e eeuw en biedt een waardevol getuigenis van de stedelijke evolutie van Nîmes in het scharnier tussen de middeleeuwen en de renaissance.

Externe links