Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het herenhuis gelegen op 4 rue Saint-Michel in Nancy, gebouwd in de 16e eeuw, is een emblematisch voorbeeld van Renaissance architectuur in Lotharingen. Georganiseerd rond een binnenplaats, bestaat het uit vier bouwlichamen: het hoofdlichaam (A) op de hoek van Saint-Epre en Saint-Michel straten, een secundair lichaam (C), een distributie lichaam (B) waarin de trap en de galerie, en een gehecht lichaam (D). De gevel aan de Rue Saint-Epvre, behandeld als de belangrijkste, beschikt over een set blikken Toscaanse pilasters en een triglyfische verstrengeling, gedeeltelijk gewijzigd door een later commercieel front. De originele elegantie wordt benadrukt door de dorpels, stenen en marmeren open haarden, en het dak in het paviljoen of met lange panelen.

Het monument werd opgericht in 1586-1587 voor Raymond Luyton, kamerdienaar van Hendrik II van Lotharingen, zoals blijkt uit een schoorsteenplaat van juli 1587 en een dendrochronologische analyse van het frame. Later bekend als Hotel Bornet (na zijn vermeende eigenaar in de 17e eeuw), verwelkomde hij kort kardinaal Nicolas-François de Vaudémont en zijn vrouw in 1634 voor hun ballingschap. In de 18e eeuw, de ramen op de eerste verdieping zijn voorzien van ijzerwerk leuningen, en interieur decoraties (lammeren, plafonds) zijn opnieuw. Het hof was bedekt vóór 1830, en belangrijke wijzigingen vonden plaats in de 19e en 20e eeuw, waaronder de sluiting van de galerijen en de overdracht van een deur naar het Haussonville hotel in 1929. Een rehabilitatie in 1988 herstelde gedeeltelijk zijn oorspronkelijke aspect, zoals de bessenmosselen.

Het gebouw dankt zijn populaire naam aan "Maison des Sirènes" aan een hoog reliëf dat twee bebaarde tritonen vertegenwoordigt (oneerlijk genoemd sirenes), bestudeerd in de Palissy basis (IM54014857). Tot de beschermde elementen behoren de straatgevel en het dak, ingeschreven in de historische monumenten sinds 1945. De binnentrap (IM54014851) en vier stenen en marmeren open haarden (IM54014852 tot IM54014855) getuigen van zijn rijke inrichting. De voordeur, ingelijst door Corinthische pilasters en overdonderd door een gebogen pediment, heeft een Indiase hoofd mascaron, een zeldzaam detail voor de tijd.

De gewelfde kelders in het midden van de hanger, gerangschikt onder de lichamen A en C, evenals onder de binnenplaats, herinneren aan de bouwtechnieken van de Renaissance. De achterwerk van het trappenhuis, in een dubbele hanger met hangsleutel, is versierd met volutes en bladeren, terwijl de binnendeuren grondpoten hebben. Ondanks de transformaties (sluiting, verwijdering van stenen kruisen), behoudt het hotel sporen van zijn oorspronkelijke fascist, zoals blijkt uit de archieven die zijn rol als asiel voor Lorrain persoonlijkheden in tijden van crisis noemen.

Externe links