Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het huis in Rodez, gebouwd in de 16e eeuw, keurt een langgerekt plan tussen Rue du Bal en Rue du Court-Comtal goed. Zijn grip op de grond dateert uit een eerdere middeleeuwse constructie, bevestigd door een uitzicht van 1495 aanwijzen als het huis van Barthélemy Gauchoz. De gewaardeerde boeken van 1450 en 1497 onthullen een functionele divisie: een huishuis met drie werkkamers (kamer, kamer, stal) en binnengalerijen die de vloeren verbinden. De gevel aan de Rue du Bal, versierd met een laatgotisch decor, behoudt contrafiches, trekkoorden en aangepaste dwarsramen, omzoomd door een gevlochten bogen en flamboyante pinnen.

Oorspronkelijk eigendom van de familie Goch (Barthélemy in 1450, toen zijn zoon in 1497), weerspiegelt deze residentie de status van rijke kooplieden, net als andere families in de Bourg (Daulhou, Masnau). De schoorstenen en de verdeling van de kamers bevestigen een middeleeuwse binnenlandse organisatie. In de 19e eeuw werd het huis eigendom van de koopman Simeon Boyer (1810), toen van de apotheker Trouillet aan het eind van de eeuw. Deze laatste installeert zijn kantoor (Moderne apotheek) en herschikkt zich binnen: traptrap op oprit, neoklassieke deur met bazen, en meubelelementen (spiegel, hoedhouders) daterend uit deze periode.

De grote transformatie vond plaats aan de beurt van de 19e en 20e eeuw, met de fusie van stallen en huizen, en de toevoeging van een toegangsstraat van het Court-Comtal. De oude baaien op de begane grond, vervangen door ramen, getuigen van deze commerciële aanpassing. Het huis, dat in 1950 om zijn gevel en dak werd gerangschikt, illustreert de evolutie van een middeleeuws koophuis tot een gemengd gebouw (woon- en handelsgebouw), met behoud van opmerkelijke gotische architectonische elementen, zoals larmiers of raamkozijnen met kloven en torus.

De geschreven bronnen (boeken van waardering, weergave van 1495) en de materiële sporen (paden, panelen van hout) maken het mogelijk de geschiedenis gedeeltelijk te reconstrueren, hoewel de biografieën van de eigenaren (Goch, Boyer, Trouillet) fragmentarisch blijven. Het gebouw belichaamt aldus de overgang tussen de Rutheense middeleeuwse habitat en de stedelijke veranderingen van de 19e tot de 20e eeuw, gekenmerkt door de opkomst van commerciële activiteiten in het historische centrum.

Externe links