Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het huis aan de Colvestre straat 12 in Tréguier is een houten gebouw uit de 15e en 16e eeuw, typisch voor Bretonse middeleeuwse stedelijke architectuur. De gevel van de gevel, ondersteund door vier eiken palen op de begane grond, illustreert de constructieve technieken van het tijdperk. De stenen vuurvaste muren, ongebonden met corbellatie, en de fluit-vorm tussen de balken onthullen verfijnd vakmanschap. Het kruis van St.Andre's in licht en de zandstenen verenigd op de vloeren onderstreept de authenticiteit, ondanks het verlies van de oorspronkelijke torchi.

Het interieur, georganiseerd rond een zijschroeftrap, weerspiegelt een duidelijke sociale hiërarchie. Op de begane grond communiceren de manorial bass room (street side) en het kantoor (court side) via twee deuren, terwijl de verdiepingen adellijke kamers met versierde open haarden huisvesten, waaronder een pantser met Renaissance motieven (schelpen, wijting, molettes). Deze elementen, daterend uit het begin van de 17e eeuw voor sommigen, getuigen van de notatabiliteit van de bewoners, waarschijnlijk een nobele of welvarend gezin. De verdeling van de latrines en schoorstenen (drain wall is) optimaliseert de leefruimte, kenmerkend voor de stedelijke huizen van deze periode.

Het huis is geïnspireerd op de Guingamp modellen, met een front-solar gevel en drie dichte ramen die de vloeren verlichten. In de 20e eeuw (1966) werd het gebouw gedeeltelijk gerestaureerd, met name om gedegradeerde houtstukken te vervangen. Zijn inscriptie in de historische monumenten in 1964 (gevels en daken) onderstreept zijn erfgoed waarde, hoewel de exacte locatie blijft bij benadering (precisie: 5/10). In 1835 behoorde het tot Joseph Offeret, toen tot de weduwe Le Goaster, volgens de kadastrale archieven.

De inrichting van de schoorstenen, vergelijkbaar met die van het scheepshuis (7 Place du Général de Gaulle) of 18 rue Saint-André, bevestigt de invloed van de renaissancestijlen in de regio. Het wapen van de alliantie, hoewel gedeeltelijk interpreteerbaar (negen schelpen, hazelnoten, eetstokjes), suggereren een huwelijk of sociale klim aan het einde van de 16e eeuw. Dit huis, ondanks de latere aanpassingen, blijft een zeldzaam voorbeeld van een landhuis bewaard in Trégor, dat de overgang tussen de Middeleeuwen en de Renaissance in Bretonse habitat illustreert.

Het verlies van de oorspronkelijke torchi en moderne restauraties veranderde de oorspronkelijke structuur niet, bewaard door enttechnieken op beschadigd hout. Het plan, ontworpen om de leefruimte te maximaliseren, en de defensieve elementen (firewalls) onthullen een aanpassing aan stedelijke beperkingen en brandrisico's. Vandaag is het huis een waardevolle getuigenis van middeleeuwse civiele architectuur in Bretagne, een aanvulling op religieuze of militaire gebouwen die vaker bestudeerd.

De sectie kadaster 1835 vermeldt twee afzonderlijke eigenaren voor aangrenzende percelen (huis, gebouwen, tuin en tuin), wat wijst op een mogelijke verdeling of gemengd gebruik van de site. Pakket nr. 239, genoemd in de historische monumenten, komt overeen met de huidige 12 Colvestre Street, terwijl Pakket nr. 240, geassocieerd met de weduwe Le Goaster, omvat een tuin (park nr. 243). Deze kadastrale details verlichten de ruimtelijke en sociale organisatie van de buurt in de moderne tijd.

Externe links