Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Dit huis, gebouwd in kalksteen puin gecoat tussen de 15e en 17e eeuw, onderscheidt zich door de hybride architectuur die huislichamen, gewelfde koetsweg en traditionele schuur combineert. Het hoofdgebouw, parallel aan de straat, heeft een voorgevel versierd met een meneau baai getransformeerd in een raamhouder, met een typische 15e tot 16e eeuwse beugel achterwerk. Boven, rechthoekige en gemalen ramen, evenals kraai uitlijningen voor voorgrond, getuigen van zijn stilistische evolutie. De chevron-dragende-boerderij frame en de originele stenen keuken open haard zijn bewaard gebleven naast de 18e tot 19e eeuwse lay-outs.

Op de binnenplaats, een stenen trap leidt naar een plafond galerij, ondersteund door drie kolommen met een verscheidenheid aan hoofdsteden (inclusief een houten remake). Deze galerie, waarschijnlijk toegevoegd in de 17e eeuw, kijkt uit op de ingang van de kelder, toegankelijk via een externe trap rechts. De schuur, gedateerd uit de 18e eeuw, behoudt zijn oorspronkelijke organisatie: twee stallen omlijsten een centrale oprit, en een uitgestrekte "woning" beschut onder een schijnbare structuur. Samen, bedekt met mechanische tegels, illustreert de aanpassing van agrarische en residentiële ruimten aan lokale behoeften.

Bijgenaamd "het Chapter" met betrekking tot het college van canons opgericht in 1341 door Gauthier de Ray (in tegenstelling tot de Revolutie), dit huis kon een van deze religieuze gehuisvest hebben. Verkocht als nationaal eigendom in 1791 aan de Caplier Philippe Marchand, vervolgens aan de boer Louis Pelletier in 1794, bleef ze in deze familie tot 1873 alvorens te verhuizen naar Augustin Viard. Geclassificeerd als historisch monument in 2013 voor zijn huis lichaam, belichaamt het het landelijke en religieuze erfgoed van Haute-Saône, tussen middeleeuwse erfgoed en moderne transformaties.

De locatie, dicht bij de parochiekerk en aan de straat die leidt naar het kasteel, benadrukt zijn rol in het gemeenschapsleven van Ray-sur-Saône. De architectonische overblijfselen van de lintels in lofbetuiging, hoge gevels, oude frame laten toe om het huis lichaam van de 15e...12e eeuw te dateren, terwijl de schuur en stallen de landbouwpraktijken van de 18e en 12e eeuw weerspiegelen. Ondanks latere veranderingen, behoudt het gebouw zeldzame historische consistentie, waarbij residentiële, religieuze en agrarische functies worden gecombineerd.

Externe links