Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het fort van Chanaz, bekend als het Grande Maison de Boigne, is een 13e-eeuws middeleeuws gebouw, dat in de 17e eeuw opnieuw werd ontworpen. Het was het hart van de seigneurie van Chanaz, opgevoed in markiesat, en staat in het dorp Chanaz, Savoie. Oorspronkelijk behoorde dit sterke huis tot de familie van Mareste, waardoor het een plaats van lokale macht was. In 1442 verwierf André de Mareste onroerend goed in Chanaz en zijn zoon François erkende het sterke huis in 1486. In de 16e eeuw breidde Claude de Mareste-Chevelu het landgoed uit door in 1529 het versterkte huis van La Court te kopen.

In 1598 organiseerde het huis een belangrijke gebeurtenis: Alexander van Medici, de legaat van de paus, stopte daar om de vrede van Vervins te tekenen en ontving daar de hertog van Savoye. De familie Mareste bleef tot 1744, toen Françoise Vulliet de la Sauneière, weduwe van de markies de Lucey, het landgoed gaf aan Jean-Baptiste Muffat, graaf van Saint-Amour. Het pand kwam vervolgens in handen van de familie Sauneière, toen, aan het begin van de 19e eeuw, aan de familie Boigne, al eigenaar van het kasteel Lucy.

In de 19e eeuw veranderde het sterke huis zijn roeping: eerst herbergde het de koninklijke carabinieri, daarna, na de gehechtheid van Savoye aan Frankrijk in 1860, werd het een basisschool voor jongens en huisvestte zijn leraar. Aan het einde van de eeuw dienden de bijgebouwen als een gemeenschappelijke ruimte voor oogst, tarwedorserij en zijderupsenteelt. Na tientallen jaren werd het gekocht door de gemeente in 1969 en in 1988 gerestaureerd naar het stadhuis.

Architectuur is het Grande Maison de Boigne een imposant drie verdiepingen tellend vierkant gebouw op de begane grond, gemaakt van steen, met een dak met vier dakpannen bedekt met tegels. Het behoudt middeleeuwse elementen zoals een derde-punts deur van de 13e eeuw en 16e-eeuwse slede ramen. De gevel, die in de 17e eeuw werd herbouwd, bevat deze oude overblijfselen. Het landgoed omvat ook een verlaten dovecote en een nog steeds functionele broodoven, die voorheen gedeeld werd door de families van het dorp.

Sinds 1980 staan gevels, daken, terrassen, broodoven, binnentrap en drie open haarden vermeld in de historische monumenten. Tegenwoordig herbergt het huis de gemeentelijke diensten van Chanaz, die zijn centrale rol in het lokale leven, een paar meter van het Canal Savières.

Externe links