Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Huis en fabriek Boulenger à Auneuil dans l'Oise

Oise

Huis en fabriek Boulenger

    345 Avenue du Mal Foch
    60390 Auneuil
Crédit photo : Alain.Darles - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1800
1900
2000
1848
Fabrieksstichting
1885
Oprichting van het museum
1900
Gemeentelijke wetgeving
1982
Afsluiting van installaties
4 juin 1991
Historische monument classificatie
1994
Installatie van het museum
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Oostelijke gevel van het bedrijfsgebouw, met haar schoorsteen (Box AA 32): inschrijving bij beschikking van 4 juni 1991; Huis genaamd museum; beheerhuis; scheepswinkel (box AA 21, 23-25; AM 35): bij beschikking van 27 juni 1991

Kerncijfers

Aimé Boulenger - Medeoprichter van de vervaardiging Schepper met zijn broer in 1848.
Achille Boulenger - Medeoprichter van de vervaardiging Pioneer van ingelegde keramische tegels.
Lecallier - Fabriekseigenaar (1907) Het bedrijf verandert in SAPCA.

Oorsprong en geschiedenis

Het huis en de fabriek Boulenger, opgericht in 1848 in Auneuil door de broers Aimé en Achille Boulenger, was een belangrijke acteur in architectonische keramiek in de 19e eeuw. Gespecialiseerd in ingelegde tegels met iconische kleuren (gele oker, rood "beef bloed," zwart), wedijverde ze met de producties van Beauvais. De gebouwen, bedekt met keramiek, dienden als reclamedisplay voor het bedrijf.

In 1885 werd het huis van de werkgever omgevormd tot een museum om de collecties van de fabriek tentoon te stellen, die in 1900 aan de gemeente werden overgelaten. De site, die een scheepswinkel, werkplaatsen en een industriële haard omvat, werd in 1991 geclassificeerd als een historisch monument. De productie stopte in 1982, maar het museum (voor het publiek gesloten) en enkele workshops, zoals die van een Japanse pottenbakker, bestendigen vandaag zijn erfenis.

De fabriek Boulenger onderging verschillende technische ontwikkelingen, waaronder de installatie van Hoffmann ovens (1908, 1924) en elektrificatie in 1937. Ze werd tussen 1855 en 1889 in dienst genomen op universele tentoonstellingen. De architectuur, het combineren van neo-classicisme (werkgevershuis) en industriële functionaliteit (stenen, tegels), weerspiegelt de gouden eeuw van keramiek in het land van Bray.

Het terrein, bediend door een spoorlijn, omvat ook arbeiderssteden en een watertoren. Na de sluiting in 1982 werden de collecties overgedragen aan het MUDO-Museum van de Oise. Vandaag de dag getuigen de villa (gevels versierd met bekroonde keramiek) en de scheepswinkel, altijd uitgerust met een oven, van dit industriële epische.

De gebroeders Boulenger innoveerden met patenten, zoals een stoommachine in 1879. Hun architectonisch erfgoed, zichtbaar in de gevels van het museum en geclassificeerde gebouwen, blijft een uniek voorbeeld van het keramische industriële erfgoed in Frankrijk. De site, een gemengd pand (gemeentelijk en prive), is gedeeltelijk toegankelijk, hoewel het museum niet toegankelijk is voor het publiek.

Externe links