Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Huot huizen zijn een iconisch architectonisch ensemble van de École de Nancy, een grote artistieke beweging van Art Nouveau in Lotharingen. Gebouwd in 1903 door architect Émile André voor de Annuitant Frédéric Huot, combineren deze tweelinghuizen, gelegen op de nummers 92 en 92bis van de Claude-le-Lorrain werf, neo-Gothic en neo-Baroque invloeden. Hun asymmetrische gevel en keramische details weerspiegelen de esthetische innovatie van die tijd, terwijl ze een herinterpreteerd middeleeuws erfgoed oproepen. Hoewel ze als een coherente set zijn ontworpen, verschillen ze in grootte en interieur lay-out en onthullen ze een gepersonaliseerde benadering ondanks hun visuele eenheid.

De cochère deur, het houten balkon en de keramische baaien van de 92bis, evenals de glazen ramen ondertekend Jacques Gruber, benadrukken de aandacht besteed aan de decoratieve kunst. De huizen werden genoemd als historische monumenten in 1994 voor hun gevel en dak, het erkennen van hun erfgoed waarde. Hun bouw betrof lokale ambachtslieden, zoals ondernemer Alexis Gény, wiens handtekening en datum (1903) zichtbaar zijn op de gevel van de 92bis. Deze elementen laten een nauwe samenwerking zien tussen architecten, ambachtslieden en sponsors, kenmerkend voor de École de Nancy.

Frédéric Huot, de huissponsor, behoorde tot de Nean bourgeoisie, een sociale klasse die een sleutelrol speelde in het artistieke patronage van de regio aan het begin van de 20e eeuw. De architect Émile André, een belangrijke figuur van de Art Nouveau Lorrain, experimenteerde met hybride vormen, tussen moderniteit en historische referenties. Huot huizen belichamen aldus een periode van architecturale overgang, waar technische innovatie in overleg met een eclectisch stilistisch erfgoed, terwijl inschrijven in de stedelijke vernieuwing van Nancy, dan hoofdstad van de decoratieve kunsten in Frankrijk.

Externe links