Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Oorsprong en geschiedenis

De twee ovale schuren van Vaux, gelegen in Payzac, Dordogne, zijn een zeldzaam voorbeeld van landbouwarchitectuur die specifiek is voor het grensgebied tussen Haute-Vienne, Corrèze en Dordogne. Hun constructie, die in het midden van de 18e eeuw verscheen, werd gekenmerkt door een elliptisch plan en een houten frame bestaande uit zes vierkante pilaren ondersteunende arbalters. Deze elementen definiëren de ovale vorm, terwijl de niet-dragende leisteen en kwarts muren slechts een omheining rol. Oorspronkelijk waren deze schuren bedekt met stoppels, en hun hoofdpoort ging weer open in het midden van de gevel.

Deze tweelingschuren bestonden al in 1820, zoals de archieven laten zien. Een derde schuur, aanvankelijk vergelijkbaar, is vervangen door een rechthoekig gebouw met dezelfde constructieve principes. De grootste van de twee bewaarde schuren wordt nog steeds gebruikt als stal, terwijl de tweede, iets kleiner, is gewijd aan de opslag van granen (weit, rogge), groenten en fruit. Tegenwoordig zijn de twee schuren bedekt met plaatmetaal, wat een evolutie van de gebruikte materialen markeert.

Hun classificatie als historisch monument bij decreet van 28 november 1996 onderstreept hun uitzonderlijke erfgoedwaarde. Dit type constructie weerspiegelt de landbouwtechnieken en de opslagbehoeften van die tijd, aangepast aan de lokale hulpbronnen en de plattelandspraktijken van de regio. Hun behoud biedt een unieke getuigenis van architectonische vindingrijkheid en boerenleven in New Aquitaine in de 18e en 19e eeuw.

Externe links