Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Jacques de La Chapelle-devant-Bruyères, gelegen in de Vogezen, dateert gedeeltelijk uit de Karolingische periode volgens de lokale traditie. Alleen de klokkentoren en het oude koor, Romaanse architectuur (12de eeuw), blijven van de vroege kapel. Deze elementen, ingeschreven in de historische monumenten in 1984, getuigen van een zorgvuldige constructie in zandsteen, met een belfort doorboord met geminieerde gehoor en een gewelfde apsis op een dogiënkruis, databbel voor 1200. De interieurhoofdsteden en -zuilen weerspiegelen de late romaanse stijl, terwijl een grafsteen die gebruikt wordt in raamsteunen de datum van 1080 draagt.

Een grote reconstructie vond plaats in 1878-1879: het schip, de onderkant en de westelijke gevel werden volledig herbouwd en keerden de liturgische oriëntatie om. De eerste steen, gelegd op 8 juli 1878 en gezegend door pastoor Laheurte, markeert het begin van het werk. De oude Romaanse ingang, doorboord in de abside, wordt omgezet in een raam. Het Romaanse koor, bedekt met een wieg, communiceert met het schip door vierkante dubbele bogen. Een drieloblig raam siert nu de westgevel, terwijl recente renovaties (2007, 2018) het uiterlijk moderniseren, met een extra noorddeur en een duidelijke uniforme verf.

De kerk, een historische afhankelijkheid van Champ-le-Duc, is verbonden met de legende van de heilige Jacques de Compostela, die verondersteld wordt gestopt te zijn op de berg van het grote bos. Dit jacquarische verleden wordt jaarlijks eind juli gevierd door een festival georganiseerd door de Vrienden van Santiago. De site, die al in 1762 werd genoemd op de kaart van Cassini onder de naam St Jacques-du-Stat, behoudt ook sporen van een middeleeuwse graf (stijl gegraveerd van 1700) en een oude schip met lage zijden, bevestigd door de kadaster van 1831. De pijl van de klokkentoren, hoewel modern, kroont een gebouw waar Romaanse erfgoed en 19e eeuw transformaties mengen.

Het binnenaltaar, in de vorm van een holle graftombe, heeft een zeldzame structuur: verticale platen gemonteerd, toegankelijk van achteren, overdekt door een schuin aflopende tafel en geflankeerd door prismatische kolommen. Dit meubilair illustreert, net als de koorhoofdsteden, de overgang tussen Romaans en Gotisch. De glazen ramen, bogen en ramen in het midden van de muur completeren een sober decor, gedomineerd door lokale zandsteen en gesneden steen. Het ensemble, een gemeenschappelijk pand, geniet sinds 1984 een gedeeltelijke inscriptie (koor en klokkentoren) met de nadruk op zijn erfgoedwaarde in het religieuze landschap van Vogezen.

Externe links